38 



veer even oude emelt, die echter nog slechts 25 m.m. lang was en 

 (üe omstreeks medio September een mug opleverde. Dat de 

 eerste emelt zooveel sneller gegroeid was, lag aan de gunstiger 

 temperatuur, waaraan het dier in den winter was blootgesteld 

 geweest. 



In Maart bij het stijgen der temperatuur leven de emelten 

 weer op. In 1921 waren de dieren op 5 Maart reeds actief (Februari 

 was bijzonder mooi geweest), terwijl in 1920 de dieren op 

 20 Maart reeds in massa's in greppels werden gevangen. 



Thans komen de beide belangrijkste maanden (Maart, April) 

 wat emeltenschade aangaat. Zeker eten de emelten ook reeds 

 in den herfst aan levende planten, doch daar ze dan nog weinig 

 eten en het gras bovendien begint af te sterven, ziet men van 

 beschadiging in den herfst weinig. 



De emelten zitten in het voorjaar zeer oppervlakkig in het 

 grasland; vaak zitten ze zelfs niet eens in den grond, maar op 

 den grond als een haas op zijn leger, met dit verschil, dat de 

 haas van boven geen plantenbedekking heeft, terwijl de emelt 

 wel door plantendeelen bedekt is (zie fig. D). 



Men kan de gedragingen van het dier in den grond niet waar- 

 nemen. Als men een emelt vindt, ziet men slechts een moment 

 van zijn leven, als men echter zeer veel emelten vindt, kan men 

 door combinatie van al de waargenomen momen.ten wel een 

 denkbeeld krijgen van het gedrag der emelten. 



Het volgende is een schets van de levenswijze dezer dieren, 

 die niet veel van de werkelijkheid zal afwijken. Het dier tast 

 met zijn kop rond (het lichaam blijft op de plaats), voelt overal 

 aan, versmaadt bijv. zand en eet plantendeelen. Als het dier 

 geen geschikt voedsel meer vindt, wroet de emelt bijv. 1 cm. 

 verder : de kaken zijn geschikt om den grond los te maken, de 

 spieren duwen daarna den kop vooruit. Alweer is er een heel 

 terrein beschikbaar geworden voor het zoeken van voedsel. 

 Een nest, of iets van dien aard, heeft de emelt niet, soms 

 blijft hij echter langer op één plaats, getuige de vele excre- 

 menten, die men wel op één plek ziet, mogelijk is dit echter 

 abnormaal. 



Nu en dan krijgt de emelt treklust, evenals bijv. grazend vee 

 om onbekende redenen zich soms een heel eind verplaatst. 



Om zich over grootere afstanden door de aarde heen te ver- 

 plaatsen, is voor een emelt lastig. Verplaatsingen van eenige 

 beteekenis hebben dan ook over den grond plaats. Dit gebeurt 

 alleen 's nachts. Lang niet alle emelten komen in één nacht 

 boven den grond. Een enkelen maal vergissen zich de emelten 



