44 



Valt de droogte juist in gedurende het gevoelige stadium, dan 

 kan cenige weken droogte dezelfde uitwerking hebben als de 

 regenloosheid gedurende den geheelen herfst van 1920. In 

 dat geval zal ook in minder abnormale herfsten de droogte 

 een machtige factor zijn ter vermindering van het aantal 

 e meiten. 



2. Verder kan overstrooming voor de emelten noodlottig wor- 

 den. Daar overstrooming meestal alleen in den winter voorkomt, 

 zullen er weinig emelten door gedood worden. In het koude 

 seizoen zijn de levensfuncties dezer dieren zoo gedeprimeerd, 

 dat niet spoedig ademnood intreedt. 



Ik zag een terrein, waarop in Januari en Februari een ijsbaan 

 geweest was en waarin niettemin emelten gevonden werden 

 (Maart). Later in 't voorjaar werkt onderwaterzetting wel doode- 

 lijk. Hoe warmer het is, hoe minder de emelten tegen onder- 

 waterzetting bestand zijn. Ik nam waar, dat emelten in Mei 

 spoedig uit een zode te voorschijn komen, als men deze onder- 

 dompelt. Del Guercio bracht emelten in koel drinkwater (in 

 April, in Italië); na i 5 dagen waren ze dood; bracht hij ze in 

 water, dat door de zon verwarmd was dan trad de dood één 

 dag eerder in. 



S. Onuki zette ongeveer begin April zaaibedden van rijst onder 

 water. De daarin aanwezige emelten verlieten binnen 36 uur 

 het terrein en kropen in den dijk (Japan). 



3. Tenslotte zou ook storm en plasregen voor het aantal 

 emelten van belang kunnen zijn. 



Door storm worden de muggen uit elkaar gedreven. Daar de 

 ophooping van tipula's steeds plaatselijk is, is dit een voordeel. 

 Bovendien raken muggen te water en verdrinken of verliezen 

 pooten en blesseeren de vleugels. Zelfs kan het zware achterlijf 

 der wijfjes afbreken. 



Piasregen daarentegen deert de muggen weinig. Noch na 

 een hevigen piasregen in Augustus 1920, noch na een bijzonder 

 zwaren regen in Juni 1922, konden geblesseerde muggen gevon- 

 den worden, tenminste niet in een beduidend aantal. 



In Augustus kon dit worden nagegaan bij paludosa's, in Juni 

 bij de toen aanwezige maculosa's en vernalis'. 



Dierlijke vijanden. 



Eerst zullen eenige diersoorten genoemd worden, die van 

 minder beteekenis zijn voor het aantal emelten. Groote loop- 

 kevers en hun larven eten emelten. Meermalen zag ik, dat kleine 

 loopkevers niet door de emeltenhuid konden bijten. 



