46 



werden trouwens levend afgezonderd, daar de parasieten door 

 de huid zichtbaar waren — werden vliegjes verkregen, die 

 volgens Prof. De Meyere behoorden tot de soort Aphiochaeta 

 paludosa Wood. Er waren ook vrl. vliegen bij, die nog niet 

 eerder waren waargenomen. De soorten van dit geslacht leven 

 volgens Prof. De Meyere over 't algemeen saprophytisch 

 in doode insecten. 



De andere in Juli verkregen vliegjes bleken weer tot de soort 

 Bucentes geniculata D. O. te behooren (of er althans nauw mee 

 verwant te zijn). De larven van dit vliegje leven ook in nacht- 

 vlinderrupsen. 



2e. De mol. Elze kent veel beteekenis toe aan den mol als 

 factor ter voorkoming van een emeltenplaag. Meestal zijn n.1. 

 op ontginningen weinig mollen, de meeste emelten-plagen komen 

 dan ook op zulke terreinen voor. 



Op een laag gedeelte van de Blaricumsche Meent — een 

 terrein, dat reeds zeer langen tijd grasland is geweest — waren 

 in 1920 zeer veel emelten. Juist op dit gedeelte, dat in den winter 

 herhaaldelijk door zeewater overstroomd wordt, waren geen 

 mollen. 



Op vele ontginningen, vooral in Noord-Brabant, had zich 

 in 1921 een ander insect bijzonder vermeerderd. Het waren 

 larven van 'n mestkevertje (een Aphodiussoort), welke larven 

 buitengewoon talrijk aanwezig waren en pleksgewijs aan het 

 grasland schade veroorzaakten ^). Ook in 1922 waren deze larven 

 zeer talrijk. 



Elze wil de sterke vermeerdering op ontginningen van twee 

 verschillende insecten, waarvan de larven beide in den grond 

 leven, toeschrijven aan een gemeenschappelijke oorzaak. Hij 

 meent, dat de afwezigheid van den mol zoo'n gemeenschappelijke 

 oorzaak is. 



White (17) onderzocht den maaginhoud van vele mollen. Op 

 verschillende dagen in December en op 5 Februari werden 

 mollen gevangen op twee terreinen. In 87 van de 100 magen 

 (op ieder terrein werden 50 mollen gevangen) kwamen emelten 

 voor, in 92 magen waren regenwormen aanwezig, in 41 magen 

 kwamen ritnaalden voor. Het gemiddelde aantal aanwezige 

 emelten in één maag was 5,4. Het hoogste aantal 20. Men moet 

 aannemen, dat emelten zeer snel in de magen verteren, dus de 

 gevonden emelten waren korten tijd vóór de vangst gegrepen. 



1) De .'^chade van Aphodiuslarven is vrij onbeteekenend. 



