55 



te verminderen) dan wordt te veel in zijdelingsche richting ge- 

 drukt en veeren de voortjes gedeeltelijk weer dicht. In hoeverre 

 bijv. een volkomen driehoekig profiel van de voortjes (waarbij 

 het wiel dus scherp zou zijn) nog voordeden op zou kunnen 

 leveren is mij niet bekend. Het wiel is gemaakt van taai giet- 

 ijzer en is met het oog op het gewicht hol gegoten (wanddikte 

 J:: 8 m.m.). Het is gewenscht het wiel te voorzien van een 

 bronzen bus en een smeergat." 



Tot zoover de heer Polak. Het is de vraag, zullen de voortjes 

 aan de verwachtingen voldoen? Voorloopig raden we aan op 

 afstanden van 10 M. kuiltjes in de voortjes te maken en de voor- 

 tjes op 2 a 3 M. evenwijdig van elkaar te maken, zonder dwars- 

 greppels. Het is zeer gewenscht, dat grootere ondernemingen of 

 landbouwvereenigingen zich zulk een (goedkoop) wiel aanschaf- 

 fen, waarmee dan bij gelegenheid proeven kunnen Avorden ge- 

 nomen. 



Men moet aannemen, dat de dieren in de door het wiel ge- 

 maakte greppeltjes vallen even goed als in gegraven greppels; 

 ze vallen ook in smalle wagensporen. Het kan zijn, dat ze zich, 

 eenmaal in het greppeltje gevallen, weinig door het greppeltje 

 verplaatsen en dus niet in de kuiltjes vallen. Ze botsen n.1. 

 herhaaldelijk tegen de zijwanden en iedere botsing is voor de 

 dieren aanleiding om een poosje te blijven zitten. Wanneer de 

 e meiten eenvoudig in de greppels blijven en niet in de kuiltjes 

 vallen, zou het kunnen zijn, dat ze vrij lang blijven leven; de 

 smalle greppeltjes zijn n.1. vrij donker en vochtig, hoe langer de 

 e meiten nu blijven leven, hoe meer kans er is, dat er flinke 

 regen komt, waardoor de zijwanden kleverig worden en de 

 emelten kunnen ontvluchten. Dan kan nog geprobeerd worden 

 tegelijk met het maken der greppels vergiftigde zemelen in 

 de greppeltjes te strooien — de heer Polak meende, dat daar- 

 voor slechts een eenvoudige inrichting noodig is — . Omtrent 

 den tijd van greppelen kan worden opgemerkt, dat deze niet 

 precies bekend is. Voorloopig lijkt ons medio Maart of eind 

 Maart het geschikst. 



Nog op een andere wijze heeft de heer Ir. M. \V. Polak (9, 10) 

 aandacht aan het emeltenvraagstuk besteed. Hij contrueerde een 

 prikmachine (zie foto H). Men kan haar beschouwen als een over 

 den grond wentelende kist, waarvan de 4 wanden, die telkens met 

 den grond in aanraking komen, bezet zijn met dunne naalden. Spoedig 

 zouden door het wringen tegen den grond de dunne naalden afbreken. 

 Daarom is de constructie zoo, dat, terwijl de machine zich voortbe- 

 weegt, de naalden telkens loodrecht in den grond gedreven worden en 

 ook loodrecht uit den grond getrokken worden, waardoor de naalden 

 weinig tegen den grond wringen en niet afbreken. 



De emelten, die in Maart en April, zeer oppervlakkig en horizontaal 

 zitten, kunnen inderdaad door een dergelijke machine gedood worden. 



