66 



berië vindt men in den winter witte wezeltjes, hoewel er toch 

 in het koude jaargetijde ook bruine exemplaren naast worden 

 aangetroffen, üp den St. Gotthard vond Fatio in den winter 

 geheel witte wezels. 



Volgens PoHL (..Wild und Hund") is de kleine wezel in de 

 warme en gematigde streken het geheele jaar door roodbruin 

 van kleur en in de koude streken 's winters wit, 's zomers rood- 

 bruin, terwijl men in de overgangsgebieden 's winters zoowel 

 witte als roodbruine exemplaren aantreft. 



De groote wezel of het hermelijn heeft een naar verhouding 

 beduidend langeren staart dan de kleine wezel, en het staart- 

 einde is bij eerstgenoemde soort in den winter zoowel als in 

 den zomer zwart. De staart van den kleinen wezel is minder 

 behaard en heeft geen zwarte punt. 



De kleine wezel is het kleinste roofdier van onze fauna; het 

 wordt hier te lande in vrij grooten getale aangetroffen. Dit is 

 ook het geval in geheel Europa, van het Noorden tot het Zuiden; 

 ook in de Noordelijke helft van Azië komt het veel voor; even- 

 eens wordt de kleine wezel aangetroffen in Noordelijk Afrika. 



In bijkans elke streek van zijn verbreidingsgebied vindt de 

 kleine wezel de geschikte plaatsen van oponthoud; midden 

 in dichte aaneengesloten bosschen echter komt hij niet voor : 

 wèl aan de randen van bosschen en op open plekken in het woud, 

 waar de bodem met struiken, gras en kruidachtige planten be- 

 groeid is. Maar ook op boomlooze terreinen huist de kleine wezel, 

 in dichtbevolkte even goed als in eenzame streken, in bergland 

 even goed als op vlakke terreinen. 



Overal treft het diertje wel een geschikte schuilplaats aan; het 

 houdt zich op in holle boomen, tusschen struikgewas, in muize- 

 gaten, in holen van ratten, hamsters en konijnen, in gangen van 

 mollen, in steenhoopen, in holten in oude muren, in stapels rijs- 

 of sprokkelhout, aan slootkanten, 's winters ook in schuren en 

 hooibergen, in stallen en hokken, in kelders. Zelfs in de steden 

 vindt het zijne schuilhoeken; maar natuurlijk houdt het zich veel 

 meer op op het platte land. 



Waar het vaak gestoord wordt, zwerft het hoofdzakelijk slechts 

 bij nacht rond om zijn voed.sel te zoeken; komt het ook bij dag 

 te voorschijn, dan beweegt het zich met de uiterste voorzichtig- 

 heid voort en kruipt bij de minste stoornis weg. Wanneer het 

 bij dag ergens loopt, waar het gemakkelijk in 't oog valt, bijv. 

 over een weg of over eene grasvlakte, dan loopt het altijd heel 

 snel. Het komt echter niet zoo dikwijls als de groote wezel over dag 

 van onder beschuttende planten of struiken of uit zijne schuil- 

 hoeken te voorschijn. Hoe eenzamer de streek is, des te meer 



