68 



boom- of edelmarter, de steenmarter of het fluwijn, de bunsing 

 en ook de groote wezel of het hermelijn. Doorgaans eten zij het 

 dier zelf alleen wanneer zij niet genoeg versch bloed kunnen 

 krijgen. Deze bloeddorst is de oorzaak van hun moordlust. 

 Een kleine wezel zou zeker aan ééne veldmuis per dag meer dan 

 genoeg hebben, als hij het dier geheel opat; maar hij doodt er 

 dikwijls eenige tientallen per dag. 



De kleine wezel doodt massa's dieren van allerlei soort ; voor- 

 eerst alle soorten van muizen en ratten: huis-, bosch- en dwerg- 

 muizen, huisratten, woelratten en veldmuizen; verder hazen en 

 konijnen en jonge hamsters; allerlei vogels, vooral, die welke 

 zich op of dicht bij den grond ophouden, welker nesten hij ook 

 uithaalt, jonge kippen, eenden en duiven, hagedissen en hazel- 

 wormen, ringslangen, en zelfs de vergiftige adders, hoewel hij het 

 waagstuk, deze laatsten aan te vallen, vaak met den dood be- 

 koopt ; verder voedt hij zich met kikvorschen en salamanders, 

 soms met visschen. Allerlei soort van insekten gebruikt hij als 

 lekkernij ; zoo ook rivierkreeften, welker harde schaal hij heel 

 handig weet stuk te maken. Kortom geen dier, dat hem niet te 

 groot en te weerbaar is, is voor hem veilig; zelfs zijn eigen zwak- 

 kere soortgenooten zijn dit niet. 



Hij klimt niet zoo goed als de groote wezel, maar toch wel zoo 

 goed, dat hij ook vogels aanvalt, die op boomtakken slapen, 

 en dat hij ook nesten kan uithalen, die zich een eindweegs boven 

 den grond bevinden. Hij gaat niet bij voorkeur te water, maar 

 doet dit toch soms wèl, zoodat hij ook visschen en rivierkreeften 

 kan bemachtigen. 



Niet alleen loopt hij uiterst vlug, maar hij springt ook zeer 

 goed, zoodat hij grootere dieren, zooals hazen en konijnen en 

 grootere vogels, naar de keel kan springen. 



De verbazende vlugheid van zijne bewegingen en de handig- 

 heid, waarmee hij kan wegkruipen, zijn oorzaak, dat hij in 't 

 algemeen ook gemakkelijk aan zijne vervolgers, zooals grootere 

 roofdieren en roofvogels, kan ontkomen. Gelukt hem zulks niet 

 dan stelt hij zich duchtig te weer, zelfs tegen vijanden, veel 

 grooter en sterker dan hij, 



Soms gaan eenige wezels met elkaar uit jagen. Zij zoeken dan 

 een geheel terrein af, om al wat voor hen eetbaar is, weg te ha- 

 len. Kleine dieren pakken zij in den nek of bij den kop beet, 

 grootere dieren bijten zij in den hals; bij naar verhouding zeer 

 groote dieren klimmen zij op den rug en buigen zich dan naar 

 de keel om hen daar te bijten. Zulke dieren, zooals haas en konijn 

 vluchten dan met hun vijand op den rug, tot zij, door bloedver- 

 lies uitgeput, neerstorten. 



