70 



In gevangen staat kan een wezel 6 jaren oud worden; in de 

 vrije natuur zal hij zeker een nog hoogeren leeftijd bereiken, 

 althans wanneer hij niet door grootere roofdieren of door groote 

 roofvogels wordt gedood. Zijn ergste vijand echter is de mensch, 

 die hem op de meest verschillende manieren achtervolgt. Men 

 schiet de wezels dood, maar vangt ze meestal in vallen, waarin 

 zich als lokaas eene muis of een vogel bevindt. 



Daar de wezel hazen, konijnen, patrijzen, korhoenders, fa- 

 zanten, kwartels, eenden, enz. rooft en ook van vele vogelsoorten, 

 die tot het wild behooren, de eieren weghaalt, wordt hij door den 

 jager als zeer schadelijk beschouwd. Ook bezoekt hij soms de 

 kippenhokken, zoowel om de eieren als om de kuikens; de 

 pluimveehouder ziet hem dus ook niet gaarne. 



Dat de wezel vele nuttige insektenetende vogels doodt en 

 hunne nesten uithaalt, is eveneens eene schadelijke zijde van dit 

 kleine roofdier, zoo ook het feit, dat hij mollen en spitsmuizen 

 alsmede kikvorschen achtervolgt. 



Het hoofdvoedsel echter van den wezel bestaat uit veld- 

 muizen. ,, Wanneer men" — aldus schreef ik in deel I van mijn 

 in 1879 verschenen ,,Landbouwdierkunde", blz. 160 — ,, Wan- 

 neer men in een muizenjaar akkers of weiden doorkruist, dan 

 is het niet moeilijk, het kleine roofdier in zijne volle kracht 

 werkzaam te zien. Wanneer het met zijn kleine lichaam in een 

 muizegat kruipt, dan ziet men weldra uit verschillende andere 

 gaten de woelende knaagdieren als bezetenen te voorschijn 

 stuiven. Maar weldra heeft de wezel er een aangegrepen, in de 

 keel gebeten en uitgezogen. Dan gaat hij tot het vangen van het 

 tweede slachtoffer over, en zoo voort. En als hij zich met bloed 

 verzadigd heeft, dan gaat hij toch voort met muizen dooden. 

 Hij jaagt dan als een echt jager, uit pure liefhebberij. Ja zijne 

 moordlust gaat zoo ver, dat hij niets anders schijnt te zien en 

 te hooren dan muizen, en zich door bijkans niets in zijne bezig- 

 heid laat storen. In den tijd, waarin de wezels voor jongen te 

 zorgen hebben, slepen zij ook vele doode muizen ^) naar hun 

 hol; anders stellen zij zich gewoonlijk tevreden met wat zij op 

 weide en akker vinden, daar de volgende dag hun opnieuw ge- 

 noeg buit zal opleveren. 



,,Dr. Westerhoff 2) schrijft: ,,Ik heb meermalen holen van 

 wezels zien opgraven: en altijd vond men er eene groote menigte 

 van doode muizen, ook wel ratten en mollen. In de eerste helft 



^) Het is mij later {gebleken, dat liet in hoofdzaak levende muizen zijn, 

 waarmee de wezel zijne jongen voedt. 



2) Meegedeeld in de brochure van Dr. J. Wttevvaall, ,,Over het ver- 

 leenen van premiën voor het dooden van wezels", blz. 4. 



