82 



Ook verschenen in ,, Verslagen en M ededeelingen 

 van den Plantenziektenkundigen DiensV\ no. 29. 



DE GROOTE EN DE KLEINE NARCISVLIEG. 



BESCHRIJVING EN LEVENSWIJZE VAN DE GROOTE NARCISVLIEG. 



De vlieg. Merodon equestris is een behaarde vlieg, die op het 

 eerste gezicht door vorm en grootte aan eene bij, door kleur 

 en dichte beharing aan een kleine hommel doet denken. Het 

 bezit van slechts twee vleugels (bijen en hommels hebben er 

 vier) bewijst evenwel, dat het insect tot de orde der Tweevleu- 

 geligen (Diptera) behoort. 



Het lichaam is ^ 1 c.M. lang, zwart of donker metaalgroen 

 van kleur; door de soms in dwarsstrepen staande witte, bruin- 

 roode of geelgrijze haren wordt die grondkleur echter bedekt. 



Op den kop ziet men de groote samengestelde oogen, die een 

 groot deel van den kop innemen. In PI. V,fig. 1 zijn eenige vlie- 

 gen op natuurlijke grootte afgebeeld. (Deze opname is vervaardigd 

 naar eenige oude museumexemplaren, daar ons momenteel geen 

 versch materiaal ten dienste stond ; zij geeft echter nog voldoende 

 duidelijk het algemeen uiterlijk der vliegen weer). 



De vliegen komen in de lente, meestal omstreeks midden 

 Mei, uit den grond voor den dag. Natuurlijk zijn er altijd een 

 aantal, die eerder, en een aantal, die later verschijnen; ook het 

 weer is op het tijdstip der vlucht van invloed. In vroege, warme 

 voorjaren zal de groote massa eerder voor den dag komen, 

 dan in ongunstige, natte en koude jaren. 



Het ei. Na paring zetten de wijfjes hare ovale, krijtwitte eieren, 

 die 1^ m.M. lang en |- m.M. dik zijn, af aan de bladeren vlak bij 

 den grond, misschien ook wel op den grond of op den neus 

 van den bol, als deze ondiep zit. In totaal worden waarschijnlijk 

 60 — 100 eieren gelegd; bij elke plant niet meer dan 4 of 5, mis- 

 schien dikwijls slechts één. 



De made. Na een dag of 5 reeds komen uit de eieren de kop- en 

 pootlooze maden (zie PI. V, fig. 2), die in den bol kruipen, volgens 

 sommigen van onderen op door de schijf; zij zouden dan dus 

 eerst buiten langs den bol naar beneden moeten kruipen. Wel- 

 licht ook kruipen zij direct tusschen de schubben door in den 

 bol, en misschien ook worden beide wegen gevolgd. Bij overlangs 

 doorsnijden van een aangetasten bol ziet men vaak, dat een gang 

 is gevormd van den neus naar de schijf of de zijkant; als deze is 

 bereikt, keert de made zich om en begint een nieuwen gang in 

 andere richting ; dit pleit dus meer voor binnendringen door den 



