93 



wendde. Bij het gebruik van vóórjarig zaad trad bij dikkop- 

 tarwe weinig brand op, bij Sieglander tarwe veel. 



30. Over den invloed der bemesting met kalkstikstof op de 

 intensiteit van de aantasting van het graan door brand. In de 



„Mitteilungen der deutschen Landw. Gcseilschaft' ', 1922, blz. 

 253 — 257 wordt over dit onderwerp door L. Hiltner en F. 

 Lanz gehandeld. Sedert eenige jaren hebben deze Heeren proe- 

 ven genomen omtrent overbemesting. Hoewel deze proeven 

 oorspronkelijk ten doel hadden, het resultaat van verschillende 

 overbemestingen met het oog op de opbrengst van onderscheiden 

 gewassen vast te stellen, zoo bleek den proefnemers toch ook dat 

 zij metéén gegevens konden verzamelen omtrent de afhankelijk- 

 heid van verschillende plantenziekten van den voedingstoestand., 

 waarin de planten verkeeren, dus ook van de bemesting, welke 

 deze ontvingen. Zij zetten nu hunne onderzoekingen ook in deze 

 richting voort. En zoo bleek hun, dat de aantasting van granen 

 door brand door eene krachtige éénzijdige stikstof bemesting 

 in sterke mate kon worden beperkt. Hiltner en Lanz hebben 

 als stikstof mest gebruikt kalkstikstof en ammoniumsulphaat- 

 salpeter. 



Het bleek, dat door krachtige bemesting met kalkstikstof de 

 aantasting van wintertarwe door steenbrand in die mate ver- 

 minderd werd als dit tot dusver alleen door de aanwending van 

 vrij goed werkende bijtmiddelen wordt verkregen. Even 

 gunstige resultaten werden bij zomertarwe verkregen ten op- 

 zichte van de aantasting door steenbrand, en bij haver ten op- 

 zichte van den gewonen haver(stuif)brand. Daarentegen had 

 ruime kalkstikstofbemesting geenerlei resultaat met het oog 

 op de bestrijding van tarwestuifbrand en gerstestuifbrand. 

 Het bleek dus dat de kalkstikstof in staat is, die brandsoorten 

 bij granen te beteugelen, welke als brandsporen aan het zaad 

 kleven ; niet die brandsoorten, welke als mycelium in de zaad- 

 korrels overblijven. (Men vergelijke Ritzema Bos en Schoevers. 

 „Ziekten en Beschadigingen der Landbouwgewassen", deel III, 

 blz. 99, blz. 125 en 126). 



Dat de kalkstikstof in dezen werkte als een desinfectie midde? 

 van het zaaigraan, en dat er hier geen sprake was van het 

 minder vatbaar maken van de jonge graanplanten voor brand, 

 bleek hieruit, dat door eene overbemesting met de physio- 

 logisch zure ammoniumsulphaatsalpeter geene gunstige resul- 

 taten werden verkregen. 



De schrijvers zijn van meening, dat met grond mag worden 

 gehoopt, dat die brandziekten der granen, welke door de aan- 



