99 



beschrijven. We kiezen daarvoor verschillende ontwikkelings- 

 stadia van de aardappelplant. 



Aantastiiig van de aardappelkiem. 



Wanneer bij bewaring van aardappelen in den kuil of in een 

 andere min of meer vochtige bewaarplaats, aan de knol lange 

 teere kiemen ontstaan, zien we hierop vaak bruine vlekken, die 

 soms zoo groot worden dat om de kiem een bruine aangetaste 

 ring ontstaat, waardoor deze voor een gedeelte afsterft. Over de 

 kiem kan men dan de bruine Rhizoctonia-draden vinden, die 

 geheel aan de oppervlakte blijven en die hier verder ook niet 

 schijnen binnen te dringen; gewooiilijk kan men de draden ver- 

 volgen tot aan de sclerotiën, die op de knol voorkomen. Wanneer 

 de aardappelen in bakjes ter voorkieming worden gezet en de 

 kiemen ontstaan in een betrekkelijk droge omgeving en bij niet 

 te hooge temperatuur, heb ik nooit aantasting van de kiemen 

 door Rhizoctonia waargenomen. 



Anders evenwel kan het zijn, wanneer de aardappelen al of 

 niet voorgekiemd worden gepoot. Zeer dikwijls ziet men dan, 

 dat een gedeelte of alle kiemen van een knol door de Rhizoctonia 

 worden aangetast, waarbij dan weer de bruine vlekken ontstaan. 

 Soms is deze aantasting van dien aard, dat de kiem voor een 

 gedeelte afsterft. Opvallend is hierbij, dat dit afsterven meest 

 plaats vindt eenige c.M. onder de bodemoppervlakte. Het onder- 

 ste gedeelte van de kiem vormt weer zijspruiten, die zeer dik- 

 wijls, niettegenstaande de misdadiger in hun onmiddellijke nabij- 

 heid is, blank en gaaf de bodemoppervlakte bereiken en een 

 stengel vormen, die geheel gezond lijkt. Soms worden ook de 

 zijspruiten weer aangetast en herhaalt zich hetzelfde nog een 

 keer. Dergelijke planten komen laat boven en vormen dan meest- 

 al dunne stengels. Dat knollen in 't geheel geen planten geven, 

 door de Rhizoctonia ,komt slechts sporadisch voor. 



Aantasting van jonge planten. 



Korten tijd na opkomst, wanneer de planten zoo ongeveer 

 10 C.M. hoog zijn, zien we hier en daar verspreid, planten met 

 een doffe, donkere kleur. Bij nadere bezichtiging vinden we 

 even onder de bodemoppervlakte bruine vlekken en Rhizoctonia- 

 draden. .De aantasting gaat vaak zoo ver, dat de stengel bijna 

 geheel ,,doorgevreten" lijkt. Bij vochtig weer ontstaan dan 

 boven de plaats van aantasting wel wortels, die het leven nog 

 rekken, maar dit niet kunnen redden. Kenmerkend voor het 

 half parasietisch karakter van de Rhizoctonia is nu weer, dat 

 men voor verreweg het grootste gedeelte planten vindt, die 

 een of meer dergelijke stengels vertoonen, terwijl de andere 

 normaal schijnen. Bij nader onderzoek kan men ook op deze in 



