100 



de meeste gevallen Rhizoctoniadraden vinden, terwijl ook groo- 

 tere of kleinere bruine vlekken, die duiden op aantasting, veel- 

 vuldig voorkomen. Bij verdere ontwikkeling dezer planten kan 

 men bij het meerendeel bij oppervlakkige beschouwing niets 

 bespeuren. Alleen vindt men bij nauwkeuriger observeeren 

 enkele vroeg afgestorven kleine stengels, geheel verdord, terug. 

 Graaft men dergelijke planten op, dan zijn de Rhizoctonia- 

 draden nog wel degelijk op alle deelen aanwezig. 



Aantasting van oudere planten. 



Later in den groei ziet men planten, waarvan de blaadjes 

 in den top zijn samengeknepen. De blaadjes zijn zeer dof van 

 kleur en voelen min of meer hard aan. De knoo2)en van dergelijke 

 planten zijn meestal wat verdikt, terwijl een enkele maal boven 

 den grond kleine knolletjes worden gevormd. Bij sommige 

 variëteiten (b.v. de Mid Lothian Early, ook wel Schotsche muis 

 of Eersteling genoemd) bloeit een gedeelte der aangetaste planten 

 wat vroeger dan de gezonde. Even onder de bodemopjiervlakte 

 vinden we de aantasting door de Rhizoctonia, die zoo sterk kan 

 zijn, dat het den indruk maakt, dat de stengels zijn geraakt met 

 een schoffelwerktuig, of dat ze dooreenof ander dierlijken vijand 

 zijn ,, aangevreten". Vandaar dat men van velden, waarin 

 veel Rhizoctonia voorkomt, wel eens hoort, dat de aardappelen 

 lijden aan ,,vreterij". Op de ondergrondsche deelen kan men dan 

 de Rhizoctonia-draden vinden, die den eenen keer als een dun 

 netwerk, een anderen keer als een vrij dik omhulsel om stengel, 

 stolonen of wortels heenzitten. Vooral de stolonen vertoonen 

 Rhizoctonia-draden, en deze zijn ook altijd aangetast. De 

 aantasting blijkt weer uit de bruine vlekken, terwijl menig- 

 maal de stolonen tot aan den stengel toe zijn afgestorven. In 

 dergelijke gevallen ontstaan later naast de oude stolonen weer 

 nieuwe, die nu eens vrij gaaf uit den strijd komen, een ander 

 maal ook worden aangetast. Behalve de Rhizoctonia-draden 

 vindt men ook sclerotiën op de ondergrondsche deelen. Toch ver- 

 toonen lang niet alle planten, waarop Rhizoctonia voorkomt, het 

 zooevengenoemde bovengrondsche ziektebeeld. Wanneer de 

 stengel slechts in geringe mate is aangetast, ziet men boven den 

 grond geen abnormale verschijnselen. Hierbij kunnen de stolonen 

 vrij sterk zijn aangetast, zoodat een normale vorming van knol- 

 len niet kan ])laats vinden. De plant lijkt dus boven den grond 

 gezond, terwijl ze in den bodem wel degelijk lijdt door de 

 Rhizoctonia. Andere malen komt zoo weinig aantasting voor, 

 dat de Rhizoctonia de plant niet of slechts in geringe mate be- 

 lemmert. Het constateeren van Rhizoctonia wordt dan minder 

 gemakkelijk. In gevallen van lichte aantasting komtde Hypoch- 



