117 



organismen, die een bepaalde ziekte kunnen verwekken. Het is 

 zeer goed mogelijk, dat, indien Veenhuizen thans dezelfde 

 Eigenheimer opnieuw kon telen, deze op zijn terrein in korten 

 tijd door mozaiek of krinkel vernietigd zou zijn. 



Ook bij andere ziekten heeft men wel waargenomen dat de 

 toestand van den j)aTasiet niet steeds gelijk is. 



Op terreinen te La Fa vette in Tndiana werd door Mains en 

 Jackson de resistentie nagegaan van verschillende tarwerassen 

 ten opzichte van de tarweroest. Hierbij bleek dat bepaalde 

 tarwerassen resistent waren ten opzichte van roest, die uit een 

 groot aantal Staten van Amerika afkomstig was, doch dat ze 

 niet resistent waren ten opzichte van roest, afkomstig uit Okla- 

 homa en Tennessee. Zij meenen dan ook twee rassen van tarwe- 

 roest gevonden te hebben, welke uiterlijk in geen enkel opzicht 

 verschillen, doch die slechts hierin van elkaar afwijken, dat de 

 eene bepaalde tarwesoorten kan aantasten en de andere niet. 



Iets dergelijks zou misschien ook bij de degenera^ieziekten 

 van aardappelen kunnen plaats hebben. Of dit werkelijk het 

 geval zal zijn, is nog een vraag, die op' antwoord wacht. 



Wij zullen intusschen rekening moeten houden met het feit, 

 dat een verandering in de resistentie van aardappelsoorten ten 

 opzichte van bepaalde ziekten kan optreden en dat bepaalde 

 aardappelrassen, die vroeger in het groot in bepaalde streken 

 geteeld konden worden, dit later soms niet meer kunnen. 



Op dit oogenblik weten we niet, welke rassen we na selectie 

 voor de cultuur kunnen behouden. Wij zien nu reeds een groot 

 onderscheid tusschen de Eigenheimer, Bravo eenerzij ds en de 

 Paul Krüger. De Eigenheimer is thans door nauwkeurige selectie 

 onze belangrijkste consumptieaardappel gebleven. Het zou een 

 ramp zijn voor onzen landbouw als zij verdween. De Paul Krüger 

 daarentegen heeft zijne beteekenis als industrieaardappel ver- 

 loren, daar hij tegenwoordig ook bij de beste selectie niet meer in 

 het groot kan worden geteeld, tenminste niet op onze zand- 

 en veengronden. 



Hoe andere soorten zich in de toekomst zullen gedragen, weten 

 wij niet. Eerst jarenlange ervaring zal op deze vraag antwoord 

 kunnen geven. Op dit oogenblik bestaat er naar mijne meening 

 geen aanleiding tot pessimistische of optimistische beschou- 

 wingen. 



Doch wel mag men met onze tegenwoordige kennis van de 

 selectie-vraagstukken concludeeren dat het werk der kweekers 

 nog énorme Ibeteekenis behoudt. Al zijn de nieuwe soorten dan 

 ook niet altijd beter dan de oude soorten, liet feit, dat voort- 

 durend nieuwe soorten geproduceerd worden is van groote be- 



