122 



En dit geldt niet alleen voor stammen, die uit een groot aantal 

 stengels bestaan, doch ook voor planten, die slechts één stengel 

 bezitten. Dit is waargenomen door Quanjer, Dorst en mij, onaf- 

 hankelijk van elkaar. Dat het hier geen uitzondering betreft, 

 doch dat het zeer dikwijls voorkomt, bewijst ook een onderzoek, 

 dat door Blodgett en Fernow in Amerika is ingesteld. 



Bij hunne proeven hadden zij behoefte aan volkomen gezond 

 materiaal. Om te zien, of een bepaalde plant gezonde nakome- 

 lingen zou voortbrengen, namen ze een enkelen knol van een 

 stam, die slechts uit één stengel bestond en kweekten hiervan een 

 plant in een warme kas. Zij vermoedden, dat als die eene knol 

 een gezonde plant voortbracht, de andere knollen het ook wel 

 zouden doen. Doch deze veronderstelling bleek volkomen onjuist 

 te zijn, want ook de stammen, die slechts uit één stengel be- 

 stonden, leverden zeer dikwijls zieke en gezonde nakomelingen op 



Men kan dit verschijnsel moeilijk anders verklaren dan door 

 aan te nemen, dat de smetstof zich langzaam door de plant ver- 

 spreidt en dat sommige knollen nog vrij van smetstof zijn op het 

 oogenblik, waarop het contact van den knol met het zieke 

 plantendeel verbroken wordt. 



Hiermee is tevens het middel gevonden om ziektevrij poot- 

 goed te krijgen. Men verbreekt het contact tusschen den knol 

 en den stam vóór de smetstof in den knol geraakt is, m. a. w. 

 men rooit de plant zoo vroeg, dat nog geen knolbesmetting heeft 

 plaats gehad. 



Dit ziet er oppervlakkig heel eenvoudig uit, maar zoo gemak- 

 kelijk als het er uit ziet is het dan toch niet. 



Want aan het vroeg rooien zijn ten slotte praktische grenzen 

 gesteld. 



Men kaneen laatrij pen aardappel als de Paul Kruger bijv. niet 

 half Juni oogsten, want dan zijn de knolletjes zoo ontzettend 

 klein, dat ze nog geen waarde als pootgoed hebben. En toch is 

 het bij een vroege besmetting van de plant mogelijk dat sommige 

 knollen reeds in het laatst van Juni besmet zijn. 



Bij vroeg rijpe aardappels gaat dit beter. Man kan de vroeg- 

 rijpe soorten reeds in de laatste helft van Juni oogsten voor het 

 verkrijgen van pootgoed, misschien ook reeds half Juni. De 

 kans om dit middel met succes toe te passen moet dan ook 

 grooter zijn bij vroegrijpe aardapj^elen dan bij de laatrij pe. 

 Doch ook bij de laatrijpe is er waarschijnlijk wel iets van 

 te verwachten. 



We weten thans dat de besmetting door insecten plaatsheeft. 

 Luizen vindt men gedurende de geheele groeiperiode op de 

 aardappelen, maar toch meer in het midden van den zomer dan 



