123 



in het voorjaar. Cicaden treft men ook reeds vroeg in den zomer 

 aan, maar toch meer in Augustus en September. 



Er is dan ook alle reden om aan te nemen dat besmetting van 

 aardappelplanten gedurende den geheelen groeitijd kan plaats 

 hebben. Heeft de besmetting reeds zeer vroeg plaats gehad, 

 dan zal het misschien geen effect hebben of men in begin 

 Augustus rooit of begin October. Doch men voorkomt bij een 

 rooien begin Augustus de inwerking van latere besmettingen. 



Of men met het vroeg rooien van het pootgoed goede resultaten 

 zal hebben, hangt uitsluitend af van de vraag wanneer de besmet- 

 ting heeft plaats gehad en op welk tijdstip men op zijn vroegst 

 kan rooien. Hoe vroeger men kan rooien, hoe beter. Men kan wel 

 voorspellen, dat men bij de laatrijpe soorten in sommige gevallen 

 goede resultaten zal hebben, terwijl men in andere gevallen weinig 

 van de uitwerking bespeurt. 



De vraag is thans of de praktijk met de theorie in overeen- 

 stemming is. Als men de literatuur omtrent dit punt nagaat, 

 dan blijkt dat er tot nu toe zeer weinig exacte waarnemingen 

 gedaan zijn. Bij proeven in het buitenland heeft men weinig 

 gelet op het optreden van ziekten, doch zich meer bepaald tot het 

 nagaan van de opbrengsten van gewassen, die uit onrijpe of uit 

 rijpe poters verkregen zijn. Als men nog eens over ziekten 

 spreekt dan geschiedt dit meestal in algemeene termen als 

 krulziekte. 



Maar afgezien daarvan kan men wel zeggen dat praktijk en 

 theorie hier wel met elkaar in overeenstemming zijn. 



In ons land is het eerst door Veenhuizen opgemerkt, dat onrijp 

 geoogste poters de voorkeur kunnen verdienen boven rijp poot- 

 goed. Op het terrein van Veenhuizen moest een sloot gegraven 

 worden en deze werd juist gelegd door een veld Paul Krügers. 

 Een deel van die aardappels werd daardoor vroeg gerooid en 

 een deel laat in den herfst. Nu bleek het volgende jaar dat de 

 vroeg gerooide poters bladrolvrije nakomelingen hadden voort- 

 gebracht, terwijl dit met de laat gerooide niet het geval was. 

 Ook enkele landbouwers hebben gelijksoortige ervaringen op- 

 gedaan, terwijl daarentegen anderen geen gunstig effect van 

 het gebruik van onrijp pootgoed hebben kunnen waarnemen. 



Ook de proef, die Elema met het oog op deze kwestie in 1911 

 genomen heeft, leverde weinig resultaat op. De half Augustus 

 gerooide Paul Krügers waren aanvankelijk wel iets beter, doch 

 bleken later toch evenveel bladrolzieke planten te hebben voort- 

 gebracht als de in October geoogste. 



De afwijkende resultaten bij laatrijpe soorten als de Paul 

 Krüger hebben aanleiding gegeven om de theorie van Veenhuizen 



