127 



39. Rozenstruiken in verband met de aardappelkultuur. (De 

 aardappelbladluis gaat op rozenstruiken over). Mej. E. M. Patch 

 heeft in „Maine Station Bulletin 303 (1921) op blz. 321 belang- 

 rijke onderzoekingen meegedeeld omtrent de „aardappelbladluis'' 

 {Macrosiphum solaiiifolii Ashm.) In eene vroegere verhandeling 

 heeft de schrijfster waarnemingen gepubliceerd, uit welke 

 bleek dat de lichtroode en groene aardappelbladluis overwintert 

 op rozenstruiken (1915). Zij deelt thans meer bijzonderheden 

 omtrent deze bladluis mee. Zij heeft de eerste en de tweede genera- 

 tie van het insekt nooit op andere gewassen dan rozenstruiken 

 aangetroffen; zij is overtuigd dat de roos het eenige gewas is, 

 dat als eerste hospes van de aardappelbladluis fungeert, althans 

 in den Staat Maine. Zij wijst er op, dat het dikwijls voorkomt 

 dat de zomergeneratie van verhuizende bladluizen op een veel. 

 grooter aantal plantensoorten voorkomt dan de winter- en 

 voorjaarsgeneratie. Dit is ook het geval met Macrosiphum 

 solanijolii, die in de zomergeneratie zelfs op 84 soorten van 

 planten, behoorende tot 32 families, werd gevonden. De gevleugel- 

 de individu's van de tweede winter- en voorjaarsgeneratie 

 verhuizen reeds vroegtijdig naar andere planten. Terwijl zij 

 in den zomer op die andere planten, bijv. op de aardappelplant, 

 leven, brengen de twee kleurvariëteiten van wijfjes, n.1. de 

 groene en de lichtroode, hare volgende generatie voort : gevleugel- 

 de en ongevleugelde exemplaren. In het laatst van den zomer 

 en 't begin van den herfst ontwikkelen zich op de aardappel- 

 plant gevleugelde individuen, die niet langer op dat gewas 

 blijven, maar naar rozenstruiken verhuizen, waar hunne nakome- 

 lingschap later eieren legt. Op de aardappelplant vestigen zich 

 de bladluizen niet alleen oj) de toppen der scheuten en de bla- 

 deren, maar ook op de bloemen, die daardoor verschrompelen. 

 Zeer veel komen zij ook voor aan den onderkant van de be- 

 nedenste bladeren. Waarschijnlijk doen zij dit meer in een 

 drogen zomer dan in een natten.. De zomergeneraties van de 

 aardajapelbladluizen spelen een belangrijke rol bij de overbren- 

 ging van bladrol- en mozaiekziekte. 



Uit verschillende waarnemingen meent de schrijfster te 

 kunnen afleiden dat de bladluizen zich in 't algemeen niet veel 

 verder verbreiden dan op een afstand van een mijl van de 

 naastbij zijnde rozenstruik. 



Dat de bijkans totale afwezigheid van rozenstruiken (gekweek- 

 te en verwilderde rozen en ook wilde soorten van rozen) in 't 

 Noorden van Maine meebrengt dat daar de aardappelbladluis 

 nooit tot eene ernstige plaag wordt, laat zich gemakkelijk inzien; 

 in meer zuidelijke streken echter komt de aardappelbladluis 



