14] 



De mozaiekziekte van deze beide klaversoorten: bleek dus 

 identiek te zijn. 



In een plantenkas werden in potten zaden gezaaid van paarde- 

 boonen ( Vicia fuba), lucerne {Medicago sativa), witte klaver 

 {Trifolium reyens), witte honigklaver {Melilotus alba), „spotted 

 bur clover'" {Medicago arabica = M. maculata) en roode klaver 

 (Trifolium pratense). Toen de planten waren opgegroeid, werden 

 twee van iedere soort geïnfecteerd met de smetstof van mozaiek- 

 zieke roode klaver en twee andere planten met die van mozaiek- 

 zieke witte honigklaver. Alle geïnfecteerde planten werden ziek 

 en de viriüentie van de beide smetstoffen was voor al deze 

 planten even groot. De ziekte vertoonde zich in bijzonder sterke 

 mate op Medicago arabica. Eene groote roode klaverplant, die, 

 gebruikt om er de te gebruiken smetstof aan te ontleenen, liet de 

 onderzoeker later gedurende den winter in de plantenkas door- 

 groeien. In het volgende voorjaar bleek de mozaiekziekte bij 

 deze plant geheel te zijn verdwenen, terwijl de ziekte gedurende 

 den winter was overgebleven in witte honingklaver, paardeboon 

 Trifolium arabicum. 



49. De Stippelstreepziekte van de aardappelplant. In de „Mede- 

 deelingen van de Landbouwhoogeschool", deel 24, verhandeling 

 5, wordt door D. Atanasoff, onder den titel „Stipple-streak 

 disease of potato" eene verhandeling over dit onderwerp ge- 

 publiceerd. Het artikel is in 't Engelsch geschreven en wordt 

 gevolgd door een Nederlandsch referaat. Het wordt verduidelijkt 

 door vijf platen. 



Deze ziekte kwam in 1921 in min of meer epidemischen vorm 

 in Noord-Holland voor, vooral in de „Schotsche muis"; zij 

 is echter gebleken, reeds veel vroeger te zijn waargenomen en 

 wel reeds in de tweede helft van de 18e eeuw; maar daarover 

 later. 



De Stippelstreepziekte is zeer algemeen verbreid in West- 

 Europa en in Noord- Amerika. Zij komt voor zoowel bij vroege 

 als bij late aardappelen. 



De meest kenschetsende verschijnselen van deze ziekte zijn de 

 donkerbruine of zwarte stippels op de bladeren en de strepen op 

 de stengels der aangetaste planten. Het eerst vertoonen zich 

 donkerbruine of zwarte, zeer talrijke, hoekige vlekken op de 

 bladschijven. Deze vlekken strekken zich door de geheele dikte 

 van het blad heen uit, zoodat men ze zoowel aan de bovenzijde 

 als aan den benedenkant van het blad waarneemt. Bij de jongere 

 bladeren vindt men de vlekken veelal op de nerven, bij oudere 

 bladeren treft men ze het meest tusschen de nerven aan. Soms 



