142 



volgen de vlekken de nerven in hunnen loop, en worden dan meer 

 of minder streep vormig. 



Bijkans gelijktijdig met de vlekken op de bladeren verschijnen 

 er op de bladstelen en de stengels donkerbruine stre2)en. 



De bladeren, die vele vlekken vertoonen, beginnen spoedig 

 te verwelken: ze breken gedeeltelijk af en blijven aan den sten- 

 gel hangen. 



Het eerst worden de bladeren van het middelste gedeelte 

 der plant aangetast; deze vallen dan ook het eerst af. Daarna 

 worden de bladeren in den top gevlekt, en ook deze vallen over 

 eenigen tijd af. Dan zijn de toppen der plant weldra geheel ver- 

 welkt en worden alras kaal. Inmiddels zet zich de ziekte ook 

 naar beneden toe voort ; bij warm weer is spoedig de ge- 

 heele plant dood. De kwaal vertoont zich eerst bij een enkele 

 scheut, en verbreidt zich langzamerhand over de geheele plant. 



Ook de knollen kunnen gelijksoortige ziekteverschijnselen 

 vertoonen, althans bij verschillende variëteiten, o.a. bij de 

 „Schotsche muis". Zij vertoonen dan bruine blaren of vlekken 

 op of nabij de oogen en op het stengeleinde van de aardappel- 

 knol. Deze blaren puilen eerst eenigszins uit ; maar na het oog- 

 sten drogen zij op en schrompelen ineen, zoodat zij tot donker- 

 bruine of kaneelkleurige vlekken worden. Wanneer de blaren 

 zich op jonge, snel groeiende knollen vertoonen, splijtende kurk- 

 laag en de schors in verschillende richtingen, zoodat de aard- 

 appelen aan hunne oppervlakte meer of minder diepe spleten 

 vertoonen. Knollen van planten, die door de stippel-streepziekte 

 waren aangetast, kunnen ook nog na den oogst bruine blaren 

 krijgen. Boven werd gezegd, dat de vlekken vooral op of bij de 

 oogen en nabij het stengeleinde van de knol voorkomen. Inzon- 

 derheid neemt men dit waar bij groote knollen. Het buitenste 

 gedeelte der oogen wordt evenals de omgeving van deze don- 

 kerbruin en droogt op, zoodat de oogen dood schijnen; soms 

 zijn zij dit inderdaad. Vandaar de naam „oogenziekte", welke 

 door de aardappeltelers aan de ziekte wordt gegeven. Knollen 

 met zulke oogen, ofschoon inwendig geheel normaal, spruiten 

 niet uit, en blijven na het poten tot laat in den zomer onver- 

 teerd in den grond liggen. 



Wanneer knollen, afkomstig van planten, die aan de boven- 

 vermelde verschijnselen leden, worden uitgepoot en zij loopen uit, 

 dan brengen zij planten voort, die de ziekteverschijnselen ver- 

 toonen, zoodra zij boven den grond komen. De planten worden 

 dan echter dadelijk, van 't begin af, in haren groei belemmerd en 

 blijven dwergachtig. De bladstelen blijven kort, zoodat de 

 bladeren, die klein en krom zijn, vlak aan den stengel schijnen 



