143 



te zitten. Er vertoonen zich ook vlekken op de bladschijven, maar 

 deze zijn weinig talrijk, echter zijn de nerven vrij wel alle geheel 

 bruin gekleurd. De stengels zijn met bruine strepen bedekt of 

 zijn geheel bruin, met ondiepe dwarse spleten. Be onderste blade- 

 ren verwelken spoedig en vallen af, of zij blijven, verschrompeld, 

 aan den stengel hangen. Bladeren en stengels zijn buitengewoon 

 bros; als men ze aangrijpt, breken zij. Het sterven en afvallen 

 van de bladeren schrijdt van van boven naar beneden voort. 

 De aangetaste planten sterven zeer vroeg in den zomer, vóór de 

 gezonde planten hare volledige ontwikkeling hebben bereikt. 

 Zij vormen slechts weinige en zeer kleine knollen, die eene ruwe 

 oppervlakte hebben en bedekt zijn met blaren en talrijke spleten. 

 Deze knollen loopen, uitgepoot zijnde, gewoonlijk in 't geheel 

 niet uit; doen zij dit, dan ontstaan er weer planten uit, welke 

 dezelfde ziekteverschijnselen vertoonen als die, waaraan deze 

 knollen gevormd zijn. 



Stippelstreepzieke planten, die uit geïnfecteerde knollen zijn 

 ontstaan, noemt men „secundair"ziek; zij vertoonen de ziekte- 

 verschijnselen het eerst aan hare benedenste bladeren. Stippel- 

 streepzieke planten, die uit gezonde knollen zijn ontstaan, 

 worden gedurende haren groeitijd geïnfecteerd en de ziektever- 

 schijnselen schrijden bij hen van boven naar beneden voort; 

 men noemt ze „primair" ziek. In dit opzicht is er dus veel 

 overeenkomst tusschen de stippelstreepziekte, de bladrolziekte 

 en de mozaiekziekte. Evenmin als bij de laatstgenoemde twee 

 ziekten, kan men bij de eerstgenoemde ziekte de ware oorzaak 

 aangeven. Voorzoover dit uit de genomen proeven kan worden 

 beoordeeld, blijft de smetstof, die de ziekte moet veroorzaken, 

 bij de stippelstreepziekte niet in den grond achter, en verbreidt 

 zij zich ook niet door den grond heen van knol tot knol. De 

 smetstof verbreidt zich inwendig door de plant heen, zoodat 

 men op een gegeven oogenblik alle spruiten gelijkmatig vindt 

 aangetast. De knollen van zulke planten zijn gewoonlijk ook 

 aangetast, en wel zóó dat alle spruiten van zulke knollen 

 „secundairzieke" planten opleveren. 



Tot dusver is het alleen mogelijk geweest, de ziekte op ge- 

 zonde planten of plantendeelen over te brengen door de versch 

 gesneden oppervlakten van zieke en gezonde stengels of knollen 

 aan elkaar te verbinden en zoo met elkaar te laten vergroeien, 

 dus door enting van eene zieke plant of van een gedeelte daarvan 

 op eenegezonde. In deze opzichten gedraagt zich de stippelstreep- 

 ziekte als bladrol en mozaiekziek. 



Hoe de besmettingsstof in de natuur wordt overgebracht, is 

 nog niet bekend geworden; of de overbrenging daarvan kan 



