WO , 



de aanwezigheid van zuurstof. Wanneer de doorsneevlakte is 

 blootgesteld aan eene vochtige atmospheer, dan blijft de laag 

 samenhangend: is de atmospheer droog en vooral wanneer de 

 zon de doorsneevlakte beschijnt, dan wordt de bedoelde laag 

 zeer hard en gaat zij barsten; er vormen zich spleten, die zich 

 soms vrij diep in de daaronder gelegen weefsels gaan uitstrekken. 

 De bedoelde ,, vettige" laag vormt zich op het vlak van doorsnee 

 binnen 24 a 48 uren. Weinige dagen later ontstaat onder deze 

 laag kurkweefsel als het resultaat van celdeelingen in het zich 

 daar gevormd hebbende kurkphellogeen. 



De factoren, welke de werkzaamheid van dit phellogeen in 

 de hand werken, blijken te zijn: Ie. de ophooping onder de 

 bovenvermelde bedekkende laag van vochten, welke worden 

 uitgescheiden uit de vaatbundels, en 2e het ontstaan van een 

 zure reactie vlak onder de bedekkende laag, tengevolge van de 

 omzetting van suikers in zuren, bij afwezigheid van zuurstof. 



Bij verschillende soorten van aardappelen vormen zich een 

 zeer verschillend groot aantal lagen van kurkcellen. 



De onderzoekingen van J. H. Pkiestly en Lettice M. 

 WoFFENDEN zijn ook van eenig praktisch belang met het oog 

 op het gebruiken van doorgesneden pootaardappelen. Men moet 

 deze niet op zonnige plaatsen doorsnijden en ze niet op eene te 

 droge plaats laten ligeng. Het is overbodig, de doorsneevlakten 

 van de doorgesneden poters te kalken; want dit heeft geen in- 

 vloed van eenige beteekenis op de snelheid, waarmee de wonden 

 zich heelen. 



46. Eene gevaarlijke ziekte in de aardappelplanten in Le Forez 

 (Dept. Loire), veroorzaakt door eene Vermicularia-soort. In 



,, Bulletin de Ia iSociété de pathologie végétale", IX, 4e afl., komt 

 een artikel voor van C. Crépin van de Ecole Nationale d'Agri- 

 culture de Grignon, getiteld: ,,Une maladie grave de la pomme 

 de terre dans le Forez". In de buurt van St. Oermain-Laval, 

 aan den voet van de bergen van Le Forez, kwam in 1921 en 

 1922 eene ernstige ziekte in het aardappelgewas voor, die bij 

 oppervlakkige beschouwing op eenigen afstand tamelijk veel 

 overeenkomst vertoonde met de bladrolziekte, maar bij nadere 

 beschouwing toch daarvan veel bleek te verschillen. De siekte 

 valt in het gewas tijdens den bloeitijd of even daarna. De ineen- 

 rolling der bladeren begint aan den top der stengels en breidt 

 zich naar beneden toe uit. De ineen gerolde bladeren zijn niet 

 hard en breekbaar als bij de bladrolziekte, maar blijven zacht 

 en buigzaam; zij staan niet opgericht, maar buigen zich naar 

 den grond. Bij droog weer verdrogen de ineengerolde bladeren 



