NEDERLANDSCHE PHYTOPATHOLOGISCHE (PLANTENZIEKTEN- 

 KUNDIGE) VEREENIGING. 



TIJDSCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN 



ONDER REDACTIE VAN 



Prof. Dr. J. RITZEMA BOS en M. DE KONING 



Negen-en-twintigste Jaargang — 10e Aflevering — October 1923 



KWAJONGENS. 



Het is mij als boschbouwer en tevens bewonderaar van de 

 dierenwereld dikwijls opgevallen dat de „dieren des wouds" 

 vaak een treffende overeenkomst bezitten met sommige leden 

 van het menschelijk geslacht en fouten en eigenaardigheden 

 bezitten, die zich bij zeker soort menschen eveneens openbaren. 



Het geldt hier twee eigenschappen, die onze bewondering 

 voor de Schepping verhoogen zonder nu juist onze aanbidding 

 van den Heer dier Schepping grooter te maken. 



Ik bedoel : nieuwsgierigheid en vernielzucht. Ga op reis in ons 

 goede Vaderland. Waag u in uwe steedsche kl eederen per rijwiel 

 of te voet op ons platteland en ge zult zien, dat ge geen pas kunt 

 doen of ge ziet uw gangen bespied door een paar menschenoogen, 

 dat u nieuwsgierig aankijkt. 



Snuit uw neus en de werkende landman kijkt op en blijft stok- 

 stijf staan tot ge uit het gezicht zijt, ook al dringt zijn werk. 

 Waag u in een dorp van stille, eenvoudige menschen, fiets er 

 door en zing een lied en ge zult zelfs de meest bedrij vigen te 

 voorschijn zien komen. En zij kijken nog lang nadat ge weg zijt. 



Meest geven ze geen geluid, want het aantal fatsoenlijke lieden 

 is veel grooter dan de oppervlakkige bezoeker zou meenen. 



Maar zij kijken, kijken. 



En volg mij nu in het bosch. Ge moet stil zijn en niet doen 

 als een mensch! Dus geen lawaai, geen drukte! Doe zooals de 

 dieren en als de boomen, houd u stil en ga kalm uw gang. 



Kijk, daar op den grond, tusschen dorre blaren, zit doodstil 

 een klein, rossig behaard gedierte al uw gangen te bespieden. 

 Een aangeknaagden dennenkegel heeft het in zijn voor- 

 pootjes, en juist als een dorpeling kijkt het u na, terwijl het dood- 

 stil blijft zitten. Aan zijn brutale oogen, zijn stomp en koppig 

 gezicht zoudt ge dadelijk den eekhoren herkennen, als hem zijn 

 rosse pels en de sierlijke staart niet reeds verrieden. 



Jaag hem nu op, den vlegel, die u fixeert. Als ge dat kalm doet. 



