Bij voorkeur gebruiken ze deze planten om er hun gewei aan 

 te „vegen", d.w.z. de huid van het nieuwe gewei gedurende den 

 zomer aan af te schuren, zoodat het wapen in October, den paar- 

 tijd, glad en glanzend is. Ook de reebok slaat en stoot in zijne 

 baldadigheid in de jonge Douglasdennen en vaak heb ik mij af- 

 gevraagd of hij dit niet doet om de heerlijk riekende hars in zijn 

 kuif te smeren, een ijdelheid, die men als mensch niet kan laken. 



Maar zeker is het, dat geen Douglasden in zoo'n hertenbosch 

 ongeschonden kan opgroeien. En toch worden de gewone dennen 

 niet vernield, zoolang er Douglassparren zijn. — ■ 



Hoeveel menschen zijn er die den Amerikaanschen berk van 

 den inlandschen kunnen onderscheiden? 



Ik vermoed van zeer weinigen. 



Bij Ede werd een boschweg, met berk beplant en het volgende 

 jaar met Amerikaansche berken ingeboet. Veertien dagen later 

 waren alle vreemde berken tegen den grond gereden, stuk ge- 

 beten en neergetrapt! 



Ook de spechten gedragen zich soms als kwajongens. Rustieke 

 huisjes, brugleuningen en al dergelijke oogenschijnlijk onnoodige 

 onderdeden onzer bosschen, worden soms gewoonweg niet ge- 

 duld. Zeker, wanneer er zich insectenlarven in het doode hout 

 bevinden, dan is hij er spoedig bij, deze er uit te halen. Maar ver- 

 gissen doet hij zich zelden. Telegraaf palen langs de wegen, die 

 door de bosschen loopen, worden door spechten nog wel eens 

 onderhanden genomen, uit elkaar geplozen en gereinigd. Maar 

 dan zitten er larven van houtwespen in. Maar vreemde voor- 

 werpen, ze kunnen geheel vrij van larven zijn, worden met flinke 

 snavelhouwen vernield. 



In den regel ia deze vernielzucht individueel en heeft men ge- 

 merkt, dat het vernielingswerk ophoudt, zoodra de dader is 

 neergeschoten. Vooral in Duitschland, waar vaak in plaats van 

 dakpannen schub vormige plankjes van vurenhout voor de 

 boschwachterswoningen worden gebruikt, moet men de daders 

 nog al eens neerschieten. 



In het Mastbosch bij Breda zag ik eene beplanting van eiken, 

 gemengd met Amerikaansche. Deze laatsten vonden de spechten 

 vreemd en in hun bosch niet thuis behoorend. Vandaar dat ze 

 overvol zaten met putjes, door de spechten in de bast gehakt. 

 Diezelfde putjes vond ik in het bovenste deel van een lindeboom 

 bij Renkum. En, waarom alleen in het bovenste deel? 



Het was eene Amerikaansche linde, geënt op een onderstam 

 van onze gewone Hollandsche linde. 



M. DE KONTNG. 



