i(.7 



plaatsen in Italië beproefd en wel met goed gevolg, zoowel als 

 middel tegen voor de plantenteelt schadelijke zwammen en 

 insekten als ook als middel tegen dierlijke parasieten bij vee. 

 In Nederland werden er, voorzoover mij bekend, nog geene 

 proeven mee genomen. 



Erikson nam proeven op kleine perceeltjes ter grootte van 

 1 M.2, en wel met wintertarwe (,,Panzer-Weizen"), die eerst nog 

 opzettelijk duchtig met sjjoren van steenbrand {Tilletia caries) 

 werd besmet. Op één perceeltje werd deze tarwe uitgezaaid, 

 nadat zij met uspulun was behandeld, ■ — op een tweede perceeltje, 

 nadat zij ontsmet was met supersolfo, — terwijl op een derde 

 perceeltje onbehandelde tarwe werd uitgezaaid. 



Het bijten met uspulun ging op de volgende wijze in zijn werk. 

 2| gram van deze stof werd in 1 Liter water opgelost, en wel 

 onder herhaald omroeren. Van het extra besmette zaaizaad werd 

 50 gram afgewogen en in de op boven aangegeven wijze ver- 

 vaardigde vloeistof gebracht, waarin het gedurende een uur 

 bleef, terwijl alles herhaaldelijk werd omgeroerd. Daarna werd 

 de bijt vloeistof af gegoten en het graan uitgebreid om te drogen. 



Van supersolfo werd 10 c.M^ met 1 Liter water vermengd. 

 Het mengsel werd duchtig omgeroerd. Aanvankelijk werd de 

 vloeistof zwak melkkleurig en ontwikkelde een sterken reuk 

 van zwavelwaterstof. De kleur werd spoedig vuil groenachtig. 

 In deze vloeistof werden 50 gram extra besmette tarwekorrels 

 gebracht, die er een uur lang in bleven liggen, terwijl ook in dit 

 geval herhaaldelijk werd omgeroerd. Daarna werd de vloei- 

 stof afgegoten en het zaaigraan gedroogd. 



Op 12 September werden de met uspulun behandelde, de met 

 supersolfo behandelde en 50 gram extra besmette, maar niet be- 

 handelde tarwekorrels ieder oj) 1 M^ grond uitgezaaid. 



Na het uitzaaien werd ieder van de bezaaide perceeltjes van 

 de omgeving afgezonderd door een fijnmazig metaalgaas, hoog 

 genoeg dat de planten zich tot in den volgenden zomer er nor- 

 maal onder konden ontwikkelen. Deze omhulling met metaal- 

 gaas geschiedde opdat er geen musschen en andere vogels bij 

 zouden kunnen komen, die zaden zouden kunnen weghalen of van 

 het eene perceel op het andere overbrengen. 



Ongeveer een week na het uitzaaien kwamen oj) allo drie 

 perceelen de tarweplantjes boven den grond. Gedurende den 

 herfst bleken de plantjes, afkomstig van de met een bijtmiddel 

 behandelde zaden, krachtiger te groeien dan die, welke zich uit 

 onbehandelde zaden hadden ontwikkeld. Op 1 Juni hadden de 

 planten, die van behandelde zaden afkomstig waren, eene 

 hoogte van 65 — ^70 c.M. bereikt, terwijl de planten op het con- 



