lang zijn. Natheid van den grond begunstigt het optreden van 

 de ziekte. Nadere mededeelingen omtrent de bacterie, welke 

 de ziekte zou veroorzaken, ontbreken. 



53. Het roodrot der dennen in Val de Joux. In het „Journal forest. 

 Suisse"", 1921, blz. 223 — 22() komt eene mededeeling over dit 

 onderwerp voor van de hand van A. Pillichody. In 't algemeen 

 is het roodrot, dat door Trametes pini wordt veroorzaakt en dat 

 oude dennen aantast, veel minder algemeen dan de wortelzwam 

 {Trametes radiciper da = Polyporus annosus = F omes annosus), 

 die groote schade teweegbrengt aan jongere dennen. Trametes 

 pini tast de dennen alleen aan op de plaatsen, waar een 

 tak gewond is. Jongere dennen, waarvan takken gewond zijn, 

 zijn door harsuit vloeiing beschermd tegen de aantasting van 

 laatstbedoelde zwam. Het roodrot (,,Rotfaule") zet zich van 

 een gewonden of in rotting overgeganen tak voort naar het 

 inwendige van den stam ; het strekt zich verder uit van het midden 

 van den stam naarden omtrek toe tot in het harsrijke spint; ook 

 verbreidt het zich, door het midden van den stam heen, in de 

 lengterichting. In "\^al de Joux zijn de vruchtlichamen van 

 Trametes pini meestal korstvormig en gezeten op de onderzijde 

 der takken; vormen zich consolevormige vruchtlichamen, dan 

 vertoonen deze zich onder de oksels van bepaalde takken; deze 

 consolevormige vruchtlichamen blijven altijd klein. Dat in 

 Val de Joux het roodrot der dennen tamelijk veel wordt aange- 

 troffen, staat in verband met den ouderdom der aldaar voor- 

 komende denneboomen: 200 en zelfs 300 tot 400 jarige. Met den 

 ouderdom der dennen wordt de kracht, om den aanval der zwam 

 te weerstaan, geringer, evenals de harsvorming. 



54. Het weerstand bieden van aalbessen tegen den Amerikaan- 

 schen kruisbessenmeeldauw. In „the Gardeners Chronicle", 3e 

 Serie, deel 70 (1921), blz. 47 komt eene mededeeling van E. S. 

 Salmon en H. Wormald voor omtrent de aantasting van aalbes- 

 sen door den Amerikaanschen kruisbessenmeeldauw. In een tuin, 

 waar de kruisbessen zeer sterk door deze ziekte werden aange- 

 tast, werden ook aalbessen ziek. Maar de soort Fay's Pro- 

 fofic, die ongeveer 90 % van de aanwezige aalbessenstruiken 

 vormde, bleef gezond, terwijl andere soorten, zooals Raby 

 Castte, ziek werden. Ook in een ander geval, waarin de beide 

 genoemde soorten naast elkaar stonden, bleven alle exemplaren 

 van Fay's Prolific gezond, terwijl die van Raby Castle ernstig 

 ziek werden. Bij de aalbessen ontstontlen de peritheciën op de 

 bladeren, niet zooals bij kruisbessen doorgaans 't geval is, op 

 de twijgen. 



