55. Invoer van de sluipwesp Aphelinus mali, een Amerikaanschen 

 parasiet van de bloedluis. De Fransche entomoloog P. Marchal 

 heeft dezen parasiet uit de Vereenigde Staten van Noord- 

 Amerika in Frankrijk ingevoerd. Hij beschrijft in de „Comptes 

 rendus des séances de l'Acad. d'Agric. de France", deel 7 (1921) 

 blz. 619 — 625 den invoer, de teelt en de vermeerdering van 

 den bloedluisvijand Aphelinus mali. In het voorjaar 1921 

 kreeg men van de 2e generatie af honderduizenden van deze 

 insekten, welker werkzaamheid ter bestrijding van de bloed- 

 luis op verschillende plaatsen nauwkeurig werd nagegaan. In 

 den tijd van den levendigen groei der appelboomen is de ver- 

 meerdering der bloedluizen sterker dan die van de Aphelinus, 

 maar later in den tijd vermindert de vermeerdering der bloed- 

 luizen, en dan spelen de Aphelinen tegelijk met de inheemsche 

 parasieten dezer luizen een belangrijke rol bij de vermindering 

 van haar aantal. Het schijnt dat de Apheliyius mali in Frankrijk 

 goed wil aarden. 



56. Leefwijze en schadelijkheid van de snuittor Baris coerulescens 

 Scop. W. Speyer en O. Kaufmann doen mededeelingen daar- 

 over in ,,Nachrichtenblatt für den deutschen Pflanzenschutz- 

 dienst,"2e jaargang, 1922, blz. 20, 21. Het leggen van de eieren 

 geschiedt in 't vroege voorjaar in gaten in den wortelhals van 

 koolzaad en raapzaad. De larve maakt eenen met boormeel 

 gevulden boorgang in den wortel; zij schijnt soms te zijn ver- 

 ward met de larve van de snuittor Ceutorhynchus quadriclens Panz 

 en die van de koolzaadaardvloo {Psylliodes chrysocephala L.), 

 die echter bruine, veel smallere gangen in den stengel en de 

 bladstelen maken. 



57. Beschadiging van bladeren door sproeien met loodarsenaat. 



H. F. Fernald en A. J. Bourne handelen hierover inMassachu- 

 setts Station Bulletin 297 (1922), blz. 19. Er werden proeven ge- 

 nomen met zuiver en met handels loodarsenaat, zuur reageerend 

 en neutraal, en wel o\) het gebladerte van appel, peer, kers, 

 perzik, pruim en iep. Het sproeimateriaal werd altijd op dezelfde 

 wijze gebruikt, gemengd met de noodige hoeveelheid water 

 juist vóór het werd aangewend. Gespoten werd in Juni, Juli en 

 begin Augustus. Minstens twee weken lang nadat er eene be- 

 spuiting had plaats gehad, werd het loof der bespoten boomen 

 een paar keeren per week nauwkeurig onderzocht. De onder- 

 zoekers bevonden dat er geen belangrijk verschil is, wat den graad 

 van gevoeligheid voor loodarsenaat betreft, tusschen de boven- 



