Een gevolg van de vreterij was, dat zich in de bosschen, waar 

 de boomen alle of bijna alle naalden verloren hadden, een meer 

 of minder sterke grasgroei ontwikkelde, doordat het licht tot 

 den bodem kon doordringen. Deze grasplekken bleven langen tijd 

 reeds van verre eene aanwijzing, waar de schade het grootst 

 was geweest. 



In de maand Augustus echter vertoonden de geteisterde 

 bosschen door het ontstaan van nieuwe naalden, op een afstand 

 gezien, weer eene eenigszins groene kleur. Deze, voorzoover het 

 gezonde, krachtige dennen waren, bleken kans te hebben om 

 te herstellen. Op de terreinen, die aan de zorgen van den heer 

 Staf waren toevertrouwd, bleek het niet noodig, meer dan een 

 paar Hektaren geheel te vellen. Met de overige meer of minder 

 aangetaste perceelen werd als volgt gehandeld. In Februari 1920 

 werden vangboomen gelegd met het oog op de te verwachten 

 dennenscheerders. Toen in de maand Mei beter te zien was, 

 welke stammen zouden verdorren, werden deze geveld, en ge- 

 durende den zomer werden nog twee maal dezelfde vakken afge- 

 zocht naar doode of zeer kwijnende dennen. Het gevelde hout 

 werd op stapels van een Meter hoogte gelegd, en zoo aan een 

 houtkooper verkocht, die verplicht was te zorgen, dat het hout, 

 met het oog op de dennenscheerders, na de veiling niet langer dan 

 eene week in het bosch bleef. Op deze wijze was het niet noodig 

 de gevelde stammen te schillen, welk werk vooral bij dunne 

 boompjes veel arbeidsloon vordert in verhouding tot de 

 opbrengst van het hout. De houtkooper vervoerde het hout 

 naar streken, waar de dennenscheerders geen kwaad konden 

 doen. 



Ondanks de genomen maatregelen kwam toch de dennen- 

 scheerder in 1920 zeer veel in de beschadigde bosschen voor, 

 zoodat de stammen daarvan veel te lijden hadden, en de grond 

 met uitgeholde en later afgevallen jonge scheuten bedekt was. 

 Ware dit kwaad niet zooveel mogelijk tegengegaan, dan zouden 

 de gevolgen van de rupsenplaag veel ernstiger geweest zijn. Het 

 voorkomen van de bosschen verbeterde echter in dat jaar heel 

 wat, doordat de takken weer met meer naalden bezet werden 

 en de gestreepte dennenrups zich weinig of niet meer ver- 

 toonde, dank zij de werkzaamheid van spreeuwen, sluipwespen 

 en andere natuurlijke vijanden. 



In Februari 1921 werden weer vangboomen gelegd als maat- 

 regel tegen den dennenscheerder, en in Mei werden de bosschen 

 nog eens weer gezuiverd van doode en erg kwijnende stammen, 

 welke echter toen niet veel meer werden aangetroffen. Tegelijk 

 met de vangboomen werden deze andere gevelde stammen weg- 



