gehaald, en in September 1921 kon worden vastgesteld, dat de 

 dennenscheerder zich dat jaar hoegenaamd niet meer vertoonde. 

 De naaldvorming bleek, in weerwil van de groote droogte, weer 

 geheel normaal. Doordat op sommige plekken vele boompjes 

 moesten worden geveld, was daar natuurlijk nog geen sluiting 

 van de kronen verkregen. Vooral in de goed groeiende gedeelten 

 van het bosch zal men in volgende jaren niet veel meer van de 

 gevolgen der rupsenplaag kunnen bemerken. 



In de eerste en de tweede aflevering van den 26sten jaargang 

 van dit Tijdschrift (1920) heb ik eene uitvoerige beschrijving van 

 de gestreepte dennenrups en van de door deze teweeggebrachte 

 schade gegeven, naar aanleiding van de sterke vermeerdering 

 dezer rups in 1918 en 1919. In dit artikel heb ik er reeds op ge- 

 wezen, dat een dennenbosch, dat door de gestreepte dennenrups 

 is kaalgevreten, verreweg niet altijd ten doode is opgeschreven, 

 zooals men vroeger meende; vooral is de kans op herstel zeer 

 groot wanneer men te doen heeft met een krachtig groeiend 

 bosch, en wanneer na de plaag alle maatregelen worden genomen 

 om de vermeerdering van den dennenscheerder te voorkomen. 



,, Jammer dat niet uit alle streken van ons land zulke betrekke- 

 lijk gunstige mededeelingen omtrent den stand der dennen- 

 bosschen na de vreterij van 1919 konden worden gedaan als 

 uit Ede. Op vele plaatsen moesten groote oppervlakten dennen- 

 bosch geveld worden," zoo schrijft de Redactie van het ,, Tijd- 

 schrift der Nederlandsche Heidemaatschappij" in eene noot aan 

 het slot van het artikel van den heer Staf. 



72. Onderzoekingen omtrent den dennenscheerder {Hyle- 

 sinus -= Myelophilus pijiiperda). In ,,Meddelunden fran Statens 

 Skogsforsöksanstalt", Haft 18. Nr. 1, uitgegeven te Stockholm, 

 levert Ivar Tragardh eene vrij uitvoerige verhandeling, be- 

 vattende onderzoekingen omtrent den grooten (of gewonen) 

 dennenscheerder, welk insekt ook in ons land zeer algemeen 

 voorkomt, en in vele dennenbosschen groote schade te weeg 

 brengt. Ik meen, dat de kennis van den dennenscheerder en van 

 zijn leefwijze, wat de hoofdzaken betreft, zoo algemeen ver- 

 breid is, dat ik het niet noodig acht, daarover uit te weiden. 

 Zoo noodig, verwijs ik hiervoor naar een door het Staatsbosch- 

 beheer uitgegeven geschriftje. 



Hoe algemeen echter de dennenscheerder in ons land en in 

 een zeer groot gedeelte van Europa voorkomt, zoo bestaan er 

 nog vele punten omtrent de leefwijze van dit kevertje en om- 

 trent de daardoor teweeg gebrachte schade, waarover nadere 

 onderzoekingen hoog noodig zijn. Ivar Tragardh heeft ge- 



