hare naalden ook; maar de in het daarop volgende jaar ont- 

 staande scheuten zijn weer geheel normaal. 



In de literatuur wordt algemeen aangegeven, dat de jonge 

 kevers, nadat zij uit de stammen te voorschijn zijn gekomen, zich in 

 Juli en Augustus in de scheuten van het laatste jaar gaan inboren. 

 Maar reeds jaren geleden hebben verschillende schrijvers, o.a. 

 Altum, er op gewezen, dat reeds in Juni twijgjes door dennen- 

 scheerders worden aangeboord. Dit komt, volgens Tragardh, 

 in Zweden algemeen voor. Deze vreterij geschiedt, volgens den 

 Zweedschen onderzoeker, door de oude kevers, nadat zij het 

 eierleggen onder de schors van omgewaaide en verzwakte boomen 

 hebben ten einde gebracht. Bij het eierleggen hebben de kevers 

 veel stof en kracht verloren; zij gaan zich dan opnieuw voeden 

 om weer in staat te zijn een nieuw legsel eieren te vormen. Die 

 vreterij door de oude kevers, welke overwinterden en reeds één- 

 maal eieren gelegd hebben, noemt Tragardh ,,Regeneratie- 

 vreterij''. Maar niettegenstaande die ,, regeneratie- vreterij" in 

 Zweden zeer vaak wordt waargenomen, worden toch maar zelden 

 een tweede maal in 't zelfde jaar eieren gelegd. Hoe dat komt, 

 is voorshands niet te zeggen. Het zou kunnen zijn, dat de kevers, 

 die na het eierleggen zich door vreterij hebben hersteld, eerst in 

 't daarop volgende jaar eieren legden, wat echter niet waarschijn- 

 lijk lijkt. Het zou ook kunnen zijn, dat de sterfte onder deze kevers, 

 ten gevolge van nog onbekende oorzaken, zóó groot was, dat 

 van een tweede legsel niet veel terecht komt. Eindelijk zou dit 

 laatste ook kunnen worden veroorzaakt door de omstandigheid, 

 dat er in Juni bijkans geen boomen zijn, geschikt om er moeder- 

 gangen onder de schors te graven en daarin eieren te leggen. 

 De laatste veronderstelling acht Tragardh de meest waarschijn- 

 lijke. Immers in Juni zijn alle boomen, die geveld zijn of door 

 den wind zijn neergelegd, reeds aangetast hetzij door het eerste 

 legsel van dennenscheerders, hetzij door de larven van andere 

 schorskevers of van Pissodes-Boovten of van boktorren. Maar toch 

 kunnen er op stam staande boomen zijn, die tengevolge van de eene 

 of andere oorzaak geschikt kunnen wezen voor de geregenereerde 

 dennenscheerders om onder de schors ervan eieren te leggen. 

 Het zou dus van de aan- of afwezigheid van zulke geschikte 

 broedplaatsen afhangen, of er nog wat van het tweede legsel 

 terecht komt of niet. Tragardh haalt verschillende feiten aan, 

 die voor deze veronderstelling een steun schijnen op te leveren. 

 De ,,regeneratie-vreterij" van den dennenscheerder schijnt dus 

 het middel te zijn om de gelegenheden om eieren te leggen, die er 

 in den nazomer nog mochten bestaan, te benutten. 



[Jitvoerig bespreekt Tragardh vervolgens den invloed van 



