195 



van zwarte mosterd, zandherik, radijs en rammenas. Witte 

 mosterd wordt niet door de koolzaadgalmug aangetast. 



Sommige jaien kan de schade, door dit insekt teweeggebracht, 

 vrij belangrijk zijn. Deze beschadiging is in verschillende streken 

 van ons land bekend onder den naam van „het verslag", hoewel 

 met dien naam ook wel de spikkelziekte wordt aangeduid. 

 De plaag is in haar optreden vrij grillig. Dat zit hem zeker ten 

 deele daarin, dat het eene jaar de snuittorren van het geslacht 

 Ceutorhynchus veel meer worden aangetroffen dan het andere, 

 maar zeker ten deele ook in het al of niet veel voorkomen van 

 parasieten; want de larven en poppen worden soms in sterke 

 mate aangetast door parasitaire zwammen en door verschillende 

 soorten van kleine sluipwespen. 



Om eene sterke vermeerdering van de galmug te voorkomen, 

 tele men geen zomerkoolzaad op terreinen, die gelegen zijn dicht 

 bij perceelen, waar winterkoolzaad groeit, evenmin zwarte 

 mosterd. Tegen de teelt van witte mosterd op zulke plaatsen 

 is geen bezwaar, omdat dit gewas niet wordt aangetast. 



82. Het mierkevertje (Clerus formicarius) valt niet alleen 

 schorskevers aan, maar ook snuittorren van het geslacht Phyl- 

 lobius. Het bijt het eerste borstlid met den kop af en vreet het in- 

 wendige van het aldus mishandelde kevert je uit. Dit consta- 

 teerde Lbo Heyrovski in eene in de Tsjechische taal gedane 

 mededeeling, volgens een kort referaat daarvan in ,,Zeitschrift 

 für Pflanzenkrankheiten", deel XXXIII, Jaargang 1923, afleve- 

 ring 3 en 4, bl. 153. — 



83. De dennenspanrups (Geometra piniaria) en haar parasieten. 



In de ,,Naturwissenschaftliche Wochenschrift", Neue Folge, 

 deel 21, 1922, bl. 362 — 363 geeft H. E. Ziegler den hoofdinhoud 

 aan van twee in het Poolsch geschreven verhandelingen van 

 SiTKOWSKY. In de jaren van den grooten wereldoorlog kwam 

 beschadiging door dit insekt in de dennenbosschen rondom 

 Sandomierz (Polen) op groote schaal voor. In 1918 werden door 

 sluipwespen over de 72 procent van de poppen gedood, en wel 

 door Anomalan higuüatum Grav. 50 %, door H eterofelma 

 calcator Wesm. 12 %, door Ichneummi nigritarius Grav. 10 %. 

 Verder leefden nog in de spanrupspoppen in geringer aantal, 

 hier en daar, de volgende sluipwespen: Ichneumon pachymerus 

 Ratzeburg, Ichneumon rufipes Grav., Ichneumon pallidifrons Grav., 

 Ichneumcm albicinctus Grav. Ook werden de rupsen aangetast door 

 parasietv liegen : het meest door Lydeïla 7iigripes F all., minder 

 door Carcelia excisa Fall. De made van de parasietvlieg bevindt 



