200 



bij 't oogsten de knollen rechtstreeks met het zieke loof in aan- 

 raking komen. Daarentegen verbreidt zich de ziekte, zelfs op 

 vochtige bewaarplaatsen, zeer weinig, indien ooit, van knol 

 naar knol. De aarde, die besmet is met conidiën, welke van het 

 zieke loof afvallen, blijft minstens 10 dagen lang, waarschijnlijk 

 nog langer, besmettelijk voor de versch geoogste aardappelen, 

 die ermee in aanraking komen. — 



89. De aanwezigheid van overblijvend mycelium van Perono- 

 spora Schleideni Unger in geoogste bollen van uien en sjalotten. 



Paul A. Murphy schrijft over dit onderwerp in ,, Nature", 

 deel 108, 1921. Hij vond het mycelium van deze zwam in aan- 

 getaste uien en sjalotten, ook gedurende den herfst en den 

 winter. Worden nu deze bollen weer uitgeplant, zooals bij de 

 sjalotten in 't vroege voorjaar geschiedt, dan verbreidt het 

 mycelium zich van uit de bollen in de bladeren, aan welke men 

 een tijd lang niets bijzonders waarneemt; later krijgen deze 

 bladeren gele toppen, die gaan verdrogen, en weldra komen, bij 

 daarvoor gunstig weer, de conidiëndragers met de conidiën 

 op de bladeren te voorschijn : eerst vlak beneden de gele blad- 

 toppen, later over de geheele oppervlakte van het blad, behalve 

 aan de jongste bladeren, die voorloopig vrij blijven van de ziekte. 

 De aangetaste geoogste sjalotten, die men 't volgende voorjaar 

 weer uitpoot, zijn dus dikwijls het uitgangspunt van de ziekte 

 in 't volgend jaar. — Greheel nieuw is dit laatstbedoelde feit niet; 

 ook mij was het bekend en ik maakte er reeds melding van in 

 deel II, Ie stuk van mijne ,, Ziekten en Beschadigingen der 

 Landbouwgewassen", derde druk (verschenen in 1915), bl. 116. 

 Ik schreef daar : ,, Als de bladeren door de ziekte zijn afgestorven, 

 zitten de oösporen geheel door de doode bladeren heen verbreid ; 

 zoodat er, bij het uitpoten van sjalotten, kans bestaat, dat zij 

 zich bevinden in de resten van het loof, die zich op den top 

 der poters bevinden. Men poot dus in dat geval de kiemen der 

 ziekte mee uit." — Er is echter toch een belangrijk verschil 

 tusschen hetgeen Murphy meedeelt (1921) en wat ik minstens 

 6 jaar vroeger waarnam. Ik vond n.1. in de doode gedeelten van 

 de bladeren, die zich op de sjalotten-poters bevonden, oösporen: 

 Murphy spreekt van 'perenneerend mycelium, gedurende den 

 winter aanwezig in de levende schubben der poters. — 



J. RiTZEMA Bos. 



