VI 
MIERUS, Piso et ManccnRAvivs, et ex eorum iconi- 
— bus rudibus Lawanckivs et LiNNAEUs species con- 
i stituerunt, vagas et nune parum notas. Mirum nempe 
est, ex illarum specierum numero, quae in insulis 
Indiae occidentalis, nobis proximis et commercio 
regulari junctis, a PrvwiEno delineatae sunt, per- 
paucas hueusque in hortos europaeos translatas esse; 
et de his paucis vix certi sumus, num revera eas- 
dem species possideamus?  Descriptiones scilicet 
antiquae, brevissimae, non sufficiunt ad distinctio- 
nem specierum affinium, et regula botanica, ut dia- 
gnoses paucissimis verbis absolvantur, in speciebus 
ordinis nostri applicari non potest. Quare omnium 
.Cactearum, hodie in hortis cultarum, descriptiones 
jam existentes breves, nune non sufficientes, am- 
pliores et eompletiores reddidi, ut plantae affines 
facilius inter se distingui, et dubiae, si jam descriptae 
sunt, facile dignosei possent. 
Genera Cactearum. secundum. affinitates natu- 
rales in singulos paragraphos distributa sunt, in qua 
distributione elaboranda consiliis Ill. Principis DE 
Sanw-Dyxck plurima debeo. Plerumque iamen ad 
formandos paragraphos characteribus usus sum, etiam 
in planta non florente conspicuis, ex. gr. in Echi- 
 nocaetis distribuendis, quos Ill. Princeps (Orro's 
- GZ. 1836. S. 146.) in S. 1. Bacca laevi et S. 2. 
Bacca squamosa dividere proponit. Sed cum in fere 
omnibus specierum descriptionibus flores et fructus 
minimi sint momenti, speciesque hucusque solummodo 
.e trunci qualitatibus definiri possint, aptius mihi vi- 
sum esi, Echinocaectos secundum formationem costa- 
