- 3 — 



In den jaargang van 1893 van dit; tijdschrift wees dr. Treub 

 reeds op de wenschelijkheid van een aanleg van het konings- 

 plein, veel vroeger is deze aaanleg door enkele onzer hoofd- 

 ambtenaren reeds ter sprake gebracht, zooals dr. Treub in ] 893 

 reeds zeide: „inderdaad is het koningsplein eene merkwaardig- 

 heid van Batavia. Niet echter in dien zin als zoude het tege- 

 lijkertijd een sieraad onzer hoofdstad zijn; daartoe zijn zijne 

 afmetingen veel te weinig geevenredigd aan die der gebouwen 

 en boomen, die het omringen. Lanen met Rasamala's van 

 200 voet hoog — zoo dit te Batavia mogelijk ware — en een 

 reusachtig paleis van vele verdiepingen met hooge torens of 

 koepels gekroond, ziedaar eene omlijsting, die bij een open veld 

 van 90 hectaren zoude passen." 



In den westmoesson staat het plein nu en dan gedeel- 

 telijk onder water, en daar de afvoer gebrekkig is en de 

 grond zeer vast, moet zulks door verdamping verdwijnen, in 

 den oostmoesson is het eene dorre, bruine vlakte, die eene melan- 

 cholische tint aan den omtrek geeft. 



Het is werkelijk bevreemdend, dat wij Nederlanders, die in 

 \ele andere zaken in onze koloniën volstrekt niet achterlijk 

 zijn, zulk eene uitgestrektheid in het centrum van Indië's hoofd- 

 stad woest laten liggen. 



De oorzaak is echter niet ver te zoeken, wij komen bijna 

 allen op jeugdigen leeftijd hier, hebben dan nog weinig van 

 de wereld gezien, ons schoonheidsgevoel is in deze nog weinig 

 ontwikkeld, de meesten onzer hebben voor het tijdstip, dat 

 zij liier kwamen, niet veel anders gedaan dan studeeren voor 

 de betrekking, die hen hier wacht. Vele onzer ambtenaren 

 zijn jaren lang achtereen in Indlë gebleven en door lang achter 

 elkander iets minder fraais te zien, gewent men er niet alleen 

 aan, maar eindigt soms met het mooi te vinden. 



Het gevoel voor het schoone ontwikkelt zich slechts ten 

 deele door lezen, men moet het zien om het te waardeeren, 

 en juist daartoe zijn wij hier zoo weinig in de gelegenheid. 

 In hoeveel gunstiger omstandigheden verkeeren onze landge- 

 nooten in patria, velen hunner kunnen jaarlijks een reisje 



