— 23 - 



geleden had in Engelsch West-Indië het suikerriet een aanval 

 te verduren van den ernstigsten aard, waarbij de planten in 

 allerlei richtingen door tallooze kleine larven werden doorboord. 

 Bleek het na eenigen tijd, dat eene plant niet meer voldoende 

 was om in het levensonderhoud van al deze dieren te voorzien, 

 dan vlogen de volwassen kevertjes bij paren uit, ieder paar naar 

 eene nieuwe woonplaats. Zij dringen deze binnen juist op de 

 knoopen, waar het overblijfsel van een afgevallen blad den 

 ingang van hun verblijf verbergt; samen boren zij een stelsel 

 van gangen, waarin weldra het wijfje hare eieren legt. De 

 uiterst geringe afmetingen van dezen zeer gevaarlijken vijand 

 van het suikerriet, die den naam draagt van Xylehorus per- 

 forans zijn oorzaak, dat men hem niet ontdekt, voordat het 

 te laat is, en de plant reeds teekenen van verrotting begint te 

 vertoonen. Het is dan ook in den regel vrijwel onmogelijk 

 tegen dergelijke vijanden op zijne hoede te zijn; men kan 

 slechts trachten ze te verdelgen, gelijk men op vele plaatsen 

 in West-Indie gedaan heeft door het uithalen en verbranden 

 der aangetaste planten, waardoor men althans tot op zekere 

 hoogte de verspreiding van het kwaad kan tegengaan. 



De Boktorren dringen dieper door in het weetsel der boomen 

 dan de meeste Schorskevers ; zij zijn het, wier larven steeds 

 wijder wordende gangen in het hout boren na eerst eenigen tijd 

 onder den bast te hebben gevreten. 



Reeds hierboven noemden wij het nadeel, sommige Dadap- 

 boomen door keverlarven toegebracht, en kunnen thans daarbij 

 voegen, dat deze larven de jonge vorm zijn van vrij groote 

 Boktorren, die groote gelijkenis vertoonen met de in Holland 

 algemeen voorkomende Eikenboktor. Merkwaardigheidshalve 

 zij hier nog de handelwijze eener Zuid-Amerikaansche Boktor 

 vermeld, die op sommige ilcacm-soorten voorkomt. Hebben 

 de eieren van dit dier zich tot larven ontwikkeld, die in het hout 

 zijn binnengedrongen, dan wordt door de moeder de tak, waarin 

 de jongen zich bevinden, geheel geringd, zoodat hij bij den 

 minsten windstoot naar beneden valt. Het doel dezer eigenaardige 

 handelwijze bestaat misschien hierin, te voorkomen dat de 



