— 52 — 

 INTENSIEVE LANDBOUW IS ALTIJD VOORDEELIG. 



In mijn opstellen in de laatste nommers van den vorigen 

 jaargang trachtte ik aan de hand yan den beroemden Déhéran aan 

 te toonen, hoe ver men den toestand van den landbouw door in- 

 tensieve cultuur verbeteren kan. 



In het onderstaande tijdschrift komt nu een schitterend voorbeeld 

 van deze stelling voor, het is overgenomen uit een Duitsch artikel 

 van Dr. G. Ruhland. Zoo als men weet, is de graanbouw de meest 

 bedreigde cultuur in Midden-Europa, en heeft men op vele plaat- 

 sen die cultuur moeten verlaten; vooral in Duitschland tracht men 

 door een zwaar invoerrecht van geimporteerd koren te heffen, den 

 toestand te verbeteren, het is al een heel slecht middel om het 

 hoofdvoedsel der bevolking, het brood, door invoerrechten duurder 

 te maken. 



Dr. Ruhland zegt dan ook: „er schijnen dus nog andere middelen 

 te bestaan om graanbouw productief te maken, dan het duur 

 maken van het brood door beschermende rechten'". 



De gemiddelde tarweoogst bedraagt per hectare volgens de 

 officieele statistiek ongeveer 1600 kilo. Voor zaad is per hectare 

 ongeveer 150 kilo noodig, zoodat in Duitschland dooreen het 

 9 a 10 Toud verkregen wordt. Maar dit doorsnee-cijfer is voor 

 zeer sterke vermeerdering vatbaar en het landgoed, waar men 

 hierin het verst is gekomen, is het kloostergoed Hadmersleben in de 

 provincie Saksen. 



De eigenaar Heine, die — in het voorbijgaan zij dit opgemerkt — in 

 onze dagen en in Duitschland met graanbouw een rijk man is 

 geworden, heeft niet alleen door diep ploegen en spitten en ver- 

 standige bemesting, maar ook door verzorging en goede keuze van 

 zaad het volmaaktste, wat tot heden op het gebied der landbouw- 

 praktijk is voorgekomen, bereikt. 



Het koren wordt op Hadmersleben zeer breed uitgezaaid, en ge- 

 durende den geheelen groei tijd zijn arbeiders bezig met het ver- 

 wijderen van elk, ook van het kleinste onkruid. 



Dank zij dien onafgebroken strijd tegen het onkruid heeft de 

 grond zulk een graad van reinheid verkregen, dat men dagen 

 achtereen op deze korenvelden kan rondwandelen zonder een 

 enkel onkruid te ontdekken. 



Komt dan de oogst, zoo kiest Heine persoonlijk, geholpen door 



