— 61 — 



Hij zeide niet zoover terug te willen gaan als de Duitsche ge- 

 leerde Bock, daar deze als eerste tuinbouwer de goede God zelf 

 noemde, en als tweede Adam. 



In de oude tijden waren plantkunde, tuinbouw en geneeskunde 

 geen afgescheiden vakken, maar zij vormden één geheel, en de 

 kennis der planten ging dan ook niet veel verder dan tot de ge- 

 neeskrachtige eigenschappen, die haar eigen waren. Uit deze oude 

 tijden zijn dan ook niet veel planten bekend, daar de oude schrij- 

 vers er betrekkelijk weinig noemden, wel hebben oude geleerden 

 zooals Aristoteles en Theophrastus, zich betrekkelijk veel met 

 planten bezig gehouden, maar wanneer men weet, dat tegenwoordig 

 de Grieksche Flora op ruim 3000 soorten wordt geschat, en Theo- 

 phrastus er slechts een honderdtal noemt, dan heeft men reden om 

 aan te nemen, dat hij ze niet alle vermeldde, die hem bekend 

 waren. 



Het meest hielden zich bij de oude Grieken de rhizotomen en 

 de pharmacopolen met de plantkunde bezig. Hetgeen zij er echter 

 van mededeelden is zeer weinig betrouwbaar, en door eenige aan- 

 halingen uit geschriften van Theophrastus bewees spreker, dat 

 deze al zeer weinig geloofde van hetgeen die plantkundigen ver- 

 meldden. Toch zijn de door hen verspreide sprookjes van zeer 

 grooten invloed op de latere plantkunde geweest, en zelfs nu wordt 

 aan enkele ervan nog waarde gehecht. Het hoofddoel van de 

 verspreiding dier sprookjes is waarschijnlijk eigenbelang geweest; 

 om anderen van het vak af te houden, trachtte men hun te doen 

 gelooven, hoe moeielijk en gevaarlijk het was. 



De leer der vier elementen, ieder met ziju eigenschappen in de 

 vier graden, der Grieksche philosophen, maakte de zaak niet 

 veel duidelijker, toch heeft de invloed dier leer de geheele mid- 

 deleeuwen beheerscht. Door talrijke aanhalingen uit de geschrif- 

 ten van den pseudo Hippocrates toonde spreker aan tot welke 

 dwaze gevolgtrekkingen deze leer moest voeren. Uit deze aan- 

 halingen bleek echter duidelijk, dat men reeds te dien tijde, pi. m. 

 400 jaar voor Christus, bekend was met enkele tuinbouwkundige 

 bewerkingen, zooals stekken, enten en oculeeren. Dat deze phi- 

 losophische beschouwingen de geheele middeleeuwen door gehuldigd 

 werden, toonde spreker duidelijk aan door eenige aanhalingen uit 

 Dodonaeus Kruijtboek, hoewel deze laatste toch een zeer goed 

 waarnemer genoemd kan worden. 



