— 62 - 



Van de oude Grieken ging spreker over tot de oude Indiërs. 

 Ook hier waren kruid- en geneeskunde één vak, dat by hen hoog 

 in eere stond, daar zy het van goddelijken oorsprong achtten; 

 ook bij hen waren er talrijke fabelen in omloop, waarvan spreker 

 er enkele mededeelde. 



De oude Arabieren waren door hunne talrijke reizen met zeer 

 vele planten bekend. Zij deden veel aan plantkunde en schreven 

 er ook veel over, doch daar zij meestal inheemsche namen ge- 

 bruikten, is het moeilijk om uit te maken, welke planten door 

 hen bedoeld worden. 



Ook bij de Romeinen waren vele planten bekend. Men kent 

 deze veel nauwkeuriger omdat zij op de oude muurschilderingen 

 duidelijk te herkennen zijn. Dikwijls kan men op deze eeuwenoude 

 schilderingen de bloemen duidelijker herkennen dan op de schil- 

 derijen onzer moderne schilders. 



Spreker ging na wat er bekend is van de tuinen dier oude vol- 

 ken, en hij moest tot de slotsom komen, dat het niet veel is. 

 Door enkele aanhalingen uit oude schrijvers bewees hij, dat ten 

 tijde der dyiTastie van Ptolomaeus, Egypte de groote bloementuin 

 der oude volkeren was. Ook blijkt nog dat de tuinbouw bij de 

 oude Romeinen op hooger trap stond dan bij de oude Grieken, 

 vooral de Sicilianen hielden er zich mede bezig. 



Met een groeten sprong kwam spreker nu op de tijden van 

 Karel de Groote. Deze vorst vond, naast zijn veel andere staats- 

 bemoeiingen nog tijd om den tuinbouw te regelen; behalve op- 

 sommingen van planten, die op kerkhoven enz. gekweekt werden, 

 is voor ons bewaard gebleven het „Capitulare de Villissem" eene 

 lyst bevattende de namen der planten, die op de domeinen van dien 

 vorst moesten worden gekweekt. Na Karel de Groote schijnt de 

 tuinbouw weder aan het kwijnen te zijn geraakt, totdat Albertus 

 Magnus hem door zijn kennis en invloed weder verhief. 



Veel planten werden door de Arabieren in Europa bekend, zoo- 

 als de suiker, katoen en de koffie. Tot de verspreiding der tuin- 

 planten, vooral die met levendig gekleurde bloemen, hebben de 

 Turken veel bijgedragen. Zoo zijn van uit Stamboel verspreid: de 

 Tulp, de Sering, de Hihiscus, de Jianonkel en veel andere zoo 

 ook de wilde Kastanje en de Laurocerasus . 



De ontwikkeling van den tuinbouw in verband met de ontwik- 

 keling van de verschillende volkeren werd nu behandeld, spreker 



