— 83 — 



de kevers slechts om de drie of vier jaren vliegen en dan in 

 een ontzettend aantal; waar ze in matigen getale voorkomen, 

 ziet men ze eiken zomer. Dit verschijnsel lijkt eenigszins 

 raadselachtig, maar bij eene nadere beschouwing van de levens- 

 wijze der Meikevers wordt de verklaring ervan spoedig ge- 

 vonden. Gesteld, — aldus ongeveer Ritzema Bos in zijn vroeger 

 genoemd werk — dat het jaar 1875 een bijzonder gunstigen 

 zomer opleverde voor de vermenigvuldiging der Meikevers 

 (weinig kraaien, gunstige weersgesteldheid en weinig vijanden 

 in den grond, waarin de eieren, door elk wijfje ten getale van 

 ongeveer 40 worden gelegd), dan zullen de kevers van 1875 

 eene rijke nakomelingschap van larven in den bodem voortbren- 

 gen. Deze larven vertoeven drie jaar aldaar en komen bijgevolg 

 in 1878 als volwassen kevers te voorschijn. Alsdan zal men dus 

 weder een „kever-jaar" hebben en een evenzoo in 1881 enz. De 

 driejarige periode is dus volkomen begrijpelijk. Wanneer nu 

 echter door eene toevallige omstandigheid in dezelfde streek 

 ook in den zomer van 1876 talrijke kevers vliegen, bijv. omdat 

 elders gebrek aan voedsel was, dan zullen dien zelfden zomer 

 wederom vele eieren in den grond worden gelegd, waaruit in 

 het voorjaar van 1877 larven te voorschijn komen. Deze 

 larven verkeeren echter in de hoogst ongunstige positie, in 

 denzelfden grond soortgenooten te vinden, die reeds een jaar 

 ouder zijn en door hunne vraatzucht den jongen, zwakken 

 dieren niet veel voedsel overlaten. 



Green wonder, dat de laatste het in den strijd om het bestaan 

 moeten afleggen en vroeger of later door gebrek omkomen. 

 Hetzelfde zoude in nog meerdere mate gelden, indien ook 

 in 1877 veel kevers hadden gevlogen. Ware nu in 1875 het 

 aantal kevers gering geweest, dan zou de nakomelingschap der 

 kevers van 1876 zich ook hebben kunnen voeden, en zoo er 

 ook in 1876 weinig waren geweest, ook die van 1877. Hier- 

 door wordt het duidelijk, dat er wel elk jaar volwassen kevers 

 kunnen zijn, mits in een niet te groot aantal. 



Spraken wij tot dusverre van eene driejarige ontwikkelingspe- 

 riode, wij moeten erbij voegen, dat het tijdsverloop van het ééne 



