— 84 — 



ke verjaar tot het andere van verschillende invloeden, vooral echter 

 van het klimaat afhankelijk is en vier, zelfs vijf jaar kan 

 bedragen. De larve, die het volgend voorjaar volwassen zal zijn, 

 graaft zich, gelijk elk najaar, diep (ongeveer twee voet) in den 

 grond en maakt daar door de bewegingen van haar lichaam eene 

 ovale ruimte, welker wanden met eene kleverige, uit den mond 

 afkomstige vloeistof worden bestreken. 



Eerst als deze verblijfplaats geheel is ingericht, heeft de 

 verpopping plaats ; in het vroege voorjaar wordt de oude huid 

 afgeworpen, en graaft het dier zich een weg naar boven om 

 ten slotte uit te vliegen. Althans, als hij geen prooi wordt 

 van een zijner vijanden; want gelukkig heeft de natuur er- 

 voor gezorgd, dat ook ongedierte, als Meikevers, zich niet onge- 

 stoord kan vermenigvuldigen. 



Inderdaad zijn de vijanden van den Meikever talrijk; om 

 maar met een zijner verre verwanten te beginnen, noemen 

 wij den groeten Schallebijter als een verdelger van engerlingen, 

 een der fraaiste kevers van Europa, die gemakkelijk aan zijne 

 groenachtig gouden rugschilden en zijne zwarte pooten en 

 sprieten is te herkennen. Op grooter schaal heeft echter de 

 verdelging der engerlingen plaats door de mollen, wier vraat- 

 zucht van dien aard is, dat zij in een etmaal ongeveer even- 

 veel voedsel tot zich nemen als haar lichaamsgewicht bedraagt, 

 een bewijs voorzeker, dat zij op een veld, dat door Meikever- 

 larven wordt bewoond, groote diensten kunnen bewijzen. Onder 

 de vogels zijn vooral kraaien, spreeuwen en eenden belust 

 op engerlingen en kevers, terwijl ook de 's nachts vliegende 

 geitenmelkers op de laatste jacht maken. 



De levensduur der volwassen kevers bedraagt ten naasten 

 bij zes weken, gedurende welken tijd zij zich vooral des 

 morgens vroeg en tijdens de avondschemering vertoonen. Na 

 de paring sterven de mannetjes, en graven de wijfjes met de 

 voorpooten een gat in den grond, waarin zij de kort-ovale, 

 geelachtig witte eieren leggen; daarna sterven ook zij. 



Van de schade door Meikevers en hunne larven aangericht 

 kan men zich eenigszins een denkbeeld maken, als men nagaat, 



