— 93 — 



gronden: Aristlda depressa Retz. in zandige streken, Cynodon 

 Dadylon Pers in minder ziltige grond en Diplachne fusca 

 Beauv. in vochtiger streken. 



In streken, waar het zoo droog wordt, dat het niet mogelijk 

 is geregelde weiden te hebben, kan in het vochtige jaargetijde 

 de uit Abyssinie stammende Eragrostis abyssinica gezaaid 

 worden; zes weken na de zaaiing geeft dit gras een zwaren 

 oogst, waarvan hooi van uitstekende kwaliteit gemaakt kan 

 worden, dat door het vee gaarne gegeten wordt. 



Mais wordt dikwijls als groen voeder gegeven, ook gedroogd 

 is het goed te gebruiken. Op de rietlanden in West-Indië 

 en elders worden tijdens den oogst de toppen van het suikerriet 

 als veevoeder gebruikt. Een der beste is echter Sorghum 

 saccharatum, gierst, hier wel gandroeng genoemd ; als het gesne- 

 den wordt voor den bloei, is het een uitstekend voeder voor koeien 

 meer speciaal voor melkgevende, reeds door geringe hoeveel- 

 heden bij het voedsel te doen, wordt de melk veel rijker aan 

 voedende bestanddeelen. Na vele proeven is door het Depar- 

 tement van Landbouw in de Ver. Staten van IS^oord-Araerika 

 verklaard, dat geen andere plant eene grootere hoeveelheid 

 veevoeder van zoo goede kwaliteit op een bepaald stuk grond 

 in een korten tijd voort kan brengen. De gewone Sorghum, 

 Sorghum vulgare, wordt in Britsch-Indië veel voor veevoeder, 

 zoowel versch als droog gebruikt. Als het speciaal voor vee- 

 voeder verbouwd wordt, wordt het vroeger en dichter bij 

 elkaar gezaaid. 



Op vruchtbare gronden geeft de aan Sorghum verwante 

 Teosinte, Euchlaena luxurians, zeer zware oogsten. Als één- 

 jarige voederplant wordt zij wellicht wat productiviteit betreft 

 door geen andere overtroffen, in vette gronden kan men haar 

 in Britsch-Indië in vier maanden vier maal snijden. 



Volgens Voelcker „Report on the improvement of Indian 

 Agriculture, London 1893", wordt in Indië de meeste zorg aan 

 de gras-cultuur besteed in eenige districten van Bombay, waar 

 de landbouwers al hunne landerijen omringen door hagen, daarop 

 volgt eene strook land van 15 tot 20 voet breed rondom het 



