— 100 — 



werden 228 tÊ droge stengels en bladeren en 19 'S zaad ver- 

 kregen. Het was hier de bedoeling zaad te winnen voor de 

 verspreiding ; koeien en paarden eten het gaarne. 



De laatste berichten over Teosinte zijn ontleend aan „Agri- 

 cultural Work at British Guiana" over 1891—92. Teosinte 

 houdt van goeden grond en levert bijzonder veel veevoeder, het 

 is eene éénjarige plant, maar als de omstandigheden gunstig 

 zijn, kan zij twee, soms wel drie maal gesneden worden. 



In het „Journal of the Agri-Hort. Society of India" van 

 1894 wordt er van gezegd: nadat de planten ongeveer 5 voet 

 hoog waren, werden ze op 1 voet boven den grond afgesneden, 

 drie weken later werd een tweede snit verkregen ; de stengels 

 waren toen IY2 ^ ^ ^*^6t hoog, eene maand daarna waren de 

 stengels weer tot 2 voet hoog opgegroeid en werden voor het 

 laatst geoogst, zoodat er drie maal eene goede hoeveelheid 

 groen voeder verkregen werd. 



Uit Saharumpore komen berichten, dat de bestellingen van Teo- 

 sinte zaad zoo toenemen, dat niet aan alle voldaan kan worden. 



Leersia hexandra Sw. „Rijst-gras. Een nog al veel verspreid 

 moerasgras in de warme streken van beide halfronden. Het 

 heeft een dunnen stengel, van 2 a 3 voet lang, met smalle 

 bladeren. Op de Philippijnen is dit gras onder geregelde 

 cultuur, het wordt nagenoeg als rijst behandeld. Na eerst op 

 kweekbeddingen geplant te zijn, wordt het op vooruit daarvoor 

 gereed gemaakte, vochtige akkers overgeplant. Van al de moeras- 

 grassen van Oost-Australië vond Bailey het een der beste 

 voor vee- en paarden voeder. In Singapore wordt het regelmatig 

 door de grassnijders in vochtige plaatsen opgezocht en gesneden. 



Panicum CoJonum L. Eene eenjarige plant over veel tropische 

 landen verspreid. Zij groeit op goede, vruchtbare gronden 

 en is ook hier en daar in cultuur. In Madras en Mysore 

 wordt het stroo er van voor veevoeder gebruikt. 



Het wordt in al de vlakten van het noorden van Indië als 

 een goed voedergewas beschouwd, het komt zelfs voor tot een 

 paar duizend voet hoog in het Himalaija gebergte, het wordt 

 gaarne gegeten door al het vee, en de groote productie van 



