— 103 — 



en het wordt algemeen gebruikt voor de voeding van melkvee. 

 Eenige wortelstokken werden verkregen van de Landbouwschool 

 te Colombo ; de plant kan op drie wijzen gemakkelijk ver- 

 meerderd worden : door zaad, door stukken van den wortelstok 

 en door stekken, daar de kruipende stengels bij lederen knoop 

 gemakkelijk wortels maken. Voor het gesneden wordt, ligt er 

 eene dikke laag op den bodem, die zoo wat 18 Eng. duimen 

 hoog is. Het vee eet het gaarne, maar het groeit langzamer 

 en geeft niet zooveel product als het Guinea gras. Het voor- 

 deel is echter, dat het in vochtige gronden, waar het ovenge- 

 noemde gras niet groeien wil, zeer goed gedijt. Met eene 

 tusschenruimte van 87 dagen werd tweemaal gesneden, de 

 eerste maal werd 10.700 ffi, en de tweede maal 18.020 'vè 

 verkregen. 



Panicum spectabüe Nees. Een uitstekend voedergras, reeds' 

 lang in Egypte en sommige landen van tropisch Amerika in 

 cultuur. Het is daar bekend onder den naam van „Capim 

 de Angola." Volgens Spruce wordt het ook „Canna Kana" 

 genoemd. De stengel is krachtig, 5 a 6 voet hoog, zacht 

 behaard op de knoopen, de bladeren zijn 3 vt. lang en een 

 Eng. duim breed. De bloemstelen zijn talrijk en staan in 

 4 a 6 rijen, het behoort tot dezelfde sectie van het geslacht 

 Panicum, als het „Hanesporengras," Panicum Crus-galli. Door 

 enkelen wordt het beschouwd als eene robuste variëteit dier 

 soort. De kenmerken der soort uit Brazilië in het Kew Her- 

 barium zijn echter duidelijk genoeg. Volgens Martins werd 

 het gras in Amerika van de zuidwestkust van Afrika ingevoerd. 

 Het houdt van vochtige plaatsen en verspreidt zich gemak- 

 kelijk. Barter zegt er van : het is een watergras, dat in de nabij- 

 heid van den Niger tot zes vt. hoog opgroeit. Kirk zegt, dat in 

 Oost- Afrika het beste veevoeder door dit gras geleverd wordt. 

 In tropisch Amerika is het overal verspreid, op Cuba, Jamaica, 

 in verschillende deelen van Brazilië, zuidwaarts tot in Para- 

 guay. Het is wenschelijk dit gras ook in Indië in te voeren. 

 Zaden van „Capim de Angola" door Glaziov naar Kew gezon- 

 den bleken van Paragras Panicum muficum Torsk te zijn. 



