— 105 — 



3 tot 6 dunne bloemstengels, ieder 4 a 6 Eng. duimen lang. 

 In gecultiveerd land is het een lastig onkruid, daar het zich 

 met buitengewone snelheid verspreid. In de Vereenigde-Staten 

 van Noord Amerika als „Crab-gras" bekend, wordt het beschouwd 

 als het nuttigste van alle weidegrassen, het hooi is zoet, en 

 paarden eten het bijzonder gaarne. Katoen- en maïsvelden zij'n 

 er soms zoo mede begroeid, dat het hooi er van meer waard 

 is dan de oogst van de velden. In Singapore en Ceylon is het 

 veel verspreid in de nabijheid van tuinen en landerijen. Dr. 

 Ridley van Singapore zegt: het is een bijzonder fraai gazongras. 



Panicum pabulare Aitch en Hemst, synoniem met P ciliare, 

 is eene variëteit van P. sanguinale en door dr. Aitchinson beschre- 

 ven als het beste voedergras in de Kuram vallei van Afghanistan. 



Paspalum scrohiculatum L. Eoda of Indische gierst, is eene 

 rechtopgroeiende éénjarige plant met 2 vt. hooge stengels. Het 

 is in Indië overal verspreid, groeit onder gunstige omstandig- 

 heden wel tot 6 a 8 vt. hoog op ; door de inboorlingen in 

 Britsch-Indië wordt het zaad als voedsel gebruikt, het is echter 

 geen gezond voedsel, daar het soms narkotische vergiftigings- 

 verschijnselen veroorzaakt. Koeien en buffels eten het gras 

 gaarne als het jong en malsch is. Als de plant echter zaad 

 geeft, moet het vee er zorgvuldig van verwijderd gehouden 

 worden, daar het nog meer dan de menschen van de z. g. 

 kodra vergiftiging te lijden heeft. In Queensland noemt men 

 het „Ditch Millet" en in Mauritius „Herbe a épée." 



Stenotraphum americanum Kunth, synoniem met S. dimi- 

 diatum, Trin. Pimento-gras van Jamaica en BufPalo-gras van 

 Australië, het is een overblijvend gewas met kruipenden wor- 

 telstok, zelden meer dan een voet hoog. ledere knoop van den 

 wortelstok draagt eene toef zachte, bleekgroene bladeren. De 

 bloempluim is 3 a 4 Eng. duimen lang. Het is een uitste- 

 kend gras om los zeezand vast te houden, of om te planten 

 op zandige rivieroevers. In Jamaica groeit het op droge 

 kalkgronden, het blijft 'in leven in de droogste en warmste 

 streken van midden- Australië waar het door F. von Mueller 

 ingevoerd werd. Het groeit uitstekend op de onvruchtbare 



