— 127 — 



roode bessen; niet lang na zijne opname in het hospitaal overleed 

 hij aan totale paralyse. Uit een botanisch onderzoek bleek dat de 

 bessen afkomstig waren van Rhodomyrtus macrocarpa. Al meer 

 werden de vruchten dezer plant beschuldigd, personen, die er 

 van aten, blind te maken, terwijl het gebruik er van bij anderen in het 

 geheel geen nadeelige gevolgen had. INadat van de plant in kwestie 

 zooveel mogeiijk vruchten, bladeren en alle mogelijke inlichtingen 

 verzameld waren, werden deze tot onderzoek naar Londen gezon- 

 den. De jongeman, die overleden was, had-» den ouderdom van 

 twintig jaren, het schijnt dat een jongen hem reeds gezegd had, 

 dat het gebruik dier vruchten blindheid veroorzaakte, zoodat die 

 eigenaardigheid ook daar bekend was. 



De Gouvernements botanist verklaarde, dat hij reeds vroeger over 

 dit verschijnsel geraadpleegd was; hij meende, dat de vrucht geen 

 blindheid kon veroorzaken, daar de vrucht op meer plaatsen gebruikt 

 wordt en als gezond bekend staat. Zoover was men, toen de vruchten 

 naar Londen verzonden werden; op twee wijzen werden deze voor 

 de verzending verpakt, een gedeelte in eene vloeistof en de 

 andere gedroogd en in steenkQol verpakt. De natte vruchten 

 hadden ongeveer de grootte en den vorm van olijven, bij aankomst 

 hadden zij ook die kleur, daar de roode kleur verdwenen was. Er 

 is twijfel omtrent de benaming, daar de naar Kew gezonden bladeren 

 en vruchten verschillen van Rhodomyrtus macrocarpa van 

 Bentham, evenzoo van die beschreven door Baron von MeuUer, het 

 materiaal was echter onvoldoende om de plant te determineeren. De 

 geneesheer, die het jongemensch tijdens de ziekte behandelde, meende 

 dat de eene of andere microbe of bacterie in de vrucht aanwezig 

 moest zijn. Hierdoor zoude het feit verklaard kunnen worden, dat 

 de vrucht door personen gegeten was, die er geen nadeelige gevolgen 

 van ondervonden, deze zouden dan vruchten, die niet geïnfec- 

 teerd waren, gehad hebben, aan den anderen kant zouden personen 

 de kwade gevolgen ondervonden hebben na het gebruik van vruchten, 

 die schynbaar gezond doch geinfecteerd waren. 



Met de hulp van G. Massee van Kew werden de vruchten en 

 de bladeren onderzocht. Het was niet moeielijk, onder de opperhuid 

 en in groote vlekken dicht bij elkander zittende, kleine, geelachtige 

 korreltjes waar te nemen, nog geen halve millimeter in diameter, 

 echter zonder eenig bepaald perithecium. De korreltjes bevatten 

 echter eenige groote sporen, gelijkende op die van het geslacht ö toe- 



