— 130 — 



hier te lande beter bekend onder den vrij zonderlingen (1) 

 naam van aardhond (andjing tana), die tot het geslacht Gryl- 

 lotalpa behoort en eene zeer groote overeenkomst vertoont met 

 de Europeesche Gryllotalpa vulgaris. De aardhond heeft zijn 

 eigenaardig voorkomen voor een groot deel te danken aan den 

 vorm der voorpooteu, die ongeëvenredigd zwaar zijn gebouwd 

 en evenals de voorpooten van den mol dwars aan de voorzijde 

 van het lichaam zijn geplaatst; zij zijn geheel ingericht tot 

 het graven van gangen onder den grond, aan het uiteinde plat 

 en van een vijftal klauw vormige uitsteeksels voorzien. 



Het is zeker waar, dat een deel van het voedsel van den 

 aardhond bestaat uit andere insecten en hunne larven, maar 

 voor het overige is hij zeer belust op de jonge worteltjes van 

 allerlei geteelde kruidachtige gewassen, waardoor hij de schrik 

 is der Hollandsche Avarmoezeniers, terwijl hij ook boomwortels 

 vreet en zoodoende zelfs in bosschen schadehjk kan worden. 

 Evenals de mol, graaft hij zijn gangen dicht onder de opper- 

 vlakte van den grond en licht hier en daar de aarde zóó sterk 

 op, dat de wortels der planten los komen te liggen, opdrogen 

 en afsterven. Zoo kan men in Europeesche moestuinen dikwijls 

 een geheel bed met doode planten vinden, die blijkbaar door 

 een zeer gering aantal dieren zijn vernield ; waar zich de nesten 

 bevinden, is alle vegetatie onherroepelijk verloren. De wijfjes 

 namelijk maken in den grond eene ronde ruimte van ongeveer 

 een halven palm middellijn en leggen daarin bij tusschenpoozen 

 hare eieren, wier gezamenlijk aantal 200-250 bedraagt. TTit 

 deze eieren komen na vier weken de jonge dieren te voorschijn, 

 die reeds groote gelijkenis met de moeder vertoonen, aange- 

 zien de gedaanteverwisseling zeer onvolkomen is. Om in de 

 behoefte aan voedsel der jongen te voorzien, graaft de moeder 

 de wanden der kamer verder uit en woelt zoodoende talrijke 

 fijne worteltjes los, die onmiddellijk door haar kroost worden 



(1) Dh naam «Veeninol" is eigimlijk niet veel beter, want vooreerst 

 is liij geen mol, en ten tweede is het veen niet uitsluitend zijne verblijf- 

 plaats, had men de gelijkenis met een mol willen aangeven, dan liad 

 men den naam wmolkrekel" kunnen bezigen. 



