— 136 — 



Tot de cultuurplanten, waarop bepaalde rupssoorten het 

 bijzonder voorzien hebben, behooren de dennen ; wij kunnen 

 hierbij gereedelijk eenigszins uitvoeriger stilstaan, omdat de 

 schubvleugelige vijanden der dennebosschen niet alleen in hun 

 doen en laten nauwkeurig bekend zijn maar ook hunne verwante 

 vormen hebben, die op andere gewassen in alle luchtstreken 

 eene overeenkomstige levenswijze leiden. Echter moeten wij 

 ons ook hier weder tot de voornaamste soorten bepalen. 



De Dennenpij Istaart (Sphinx pinastri)^ tot de familie der 

 Sphinxen of Avond vlinders behoorend, heeft zijn naam te 

 danken aan een hoornachtig uitsteeksel op het achterlijf van 

 de rups. Het is een vrij groote vlinder (vlucht 7-8 cM), welks 

 achterlijf, gelijk bij alle Sphinxen, eenigszins puntig eindigt; 

 de kleur is grijsachtig bruin. 



Tegen den avond vliegen de vlinders met groote snelheid 

 rond, en leggen de wijfjes hare eieren in kleine klompjes tegen 

 de dennenaalden. Uit deze eieren komen na een paar weken 

 de rupsen te voorschijn, die onmiddellijk aan de naalden gaan 

 vreten en zich gedurende het tweetal maanden van haar bestaan 

 tot krachtige dieren ontwikkelen. Eenmaal volgroeid, kruipen 

 zij naar den grond, waarin zij zich verpoppen zonder evenwel 

 een Cocon te vervaardigen. 



Een veel geduchter vijand is intusschen de Pijnboomspinner 

 (Gaster opacha Pini), misschien wel de grootste vernieler der 

 dennenbosschen. Hij behoort tot de groote vlinderfamilie der 

 Spinners, die gelukkigerwijze onder hare talrijke vormen den 

 zijdewormvlinder als nuttigen tegenhanger kan aanwijzen. Deze 

 Spinners zijn over het algemeen dikke en harige vlinders, 

 wier vleugels in rust horizontaal liggen; de wijfjes vliegen 

 slechts des nachts en zijn in den regel iets grooter dan de 

 mannetjes, die ook overdag rondfladderen en zich door het 

 bezit van dubbel kamvormige sprieten onderscheiden. In 

 tegenstelling met de Sphinxen is het achterlijf plomp en bij 

 de wijfjes door de talrijke daarin aanwezige eieren dikwijls 

 zóó opgezwollen, dat ze zich nauwelijks kunnen bewegen. 

 Deze omstandigheid heeft ten gevolge, dat de eieren in groote 



