— 159 — 



tegenwoordigers van dennen en sparren, o.a. de fijnbladerige 

 P. cupressina R. Br.^ zijn echter licht aan hun eigenaardig 

 loof te herkennen, terwijl op den bodem gevonden eikels de 

 aanwezigheid van eiken (Qiiercus sundaica Bl.^ kiheneur) aan- 

 kondigen. De grond is bedekt met heestertjes en kruiden; van 

 bloemen bemerken we aanvankelijk al heel weinig. Toch ont- 

 breken deze niet geheel, maar worden door het dichte, groene 

 kleed op eenigen afstand onzichtbaar. Eéne plant maakt daarop 

 eene gunstige uitzondering ; het is eene DendrobmniBOOYt^ wat 

 gelijkende op Dendrobium mutahile Lndl., die algemeen tegen 

 de boomen, zoowel dicht bij den bodem, als hooger aan den stam 

 groeit, en wier zuiver witte bloemtrosjes met de donkere omge- 

 ving eene scherpe tegenstelling vormen. Talrijk zijn de varens, 

 Elatostemma's, CurcuUgo's (tjongkok), waartusschen we bij wat 

 nauwkeuriger onderzoek hier er daar bovengemelde Arisaema 

 filiforme BL, Cyrtandra^s^ Peliosanthes met blauwe bessen, enz. 

 ontdekken. 



Eenige lang niet onaardige aardorchideeën blijken nu ook vol- 

 strekt niet zeldzaam te zijn. Phajus ffavus Lndl. met kegelvormige 

 schijnknollen, die schijnbaar in een bebladerden stengel eindigen, 

 welke inderdaad slechts bestaat uit de nauw om elkaar sluitende, 

 dunne bladstelen en -scheeden, verheft haar forschen bloemtros 

 tot ongeveer een halven meter boven den grond. De bloemen, 

 die 6*/2 cM. breed zijn, hebben eene goudgele kleur, terwijl het 

 labellum bovendien bruin gestreept is. Dikwijls zijn de bladeren 

 geel gespikkeld, hetgeen zeer tot de schoonheid der plant 

 bijdraagt. Eene Calanthe^ in groei- en bloeiwijs veel gelijkenis 

 vertoonende met C. veratrlfoUa R. Br., is van deze soort gemak- 

 kelijk te onderscheiden door de licht paarse bloemen, die bij 

 het ouder worden eene oranje tint aannemen. Cymhidium 

 javanicum BI. groeit hier en daar in vele exemplaren gezellig 

 bjjeen, en is door in verhouding zeer lange en dikke wortels 

 in den bodem bevestigd. Het is een laag plantje met opstaande, 

 dunne schijnknollen, die in den regel vier gesteelde, lancet- 

 vormige, donkergroene bladereu dragen. Aan de knoopen 

 der schijnknollen ontstaan de losse bloemtrosjes, die meestal 



