— 184 — 



den handel. Het is een hooge boom, van 40—60 voet, de stam 

 bereikt soms 1 tot 2 voet middellijn. De bladeren zijn gevind en 

 gelijken op esschen-bladeren (van daar soms de naam bitter-ash.) 



De bloemen zijn klein, geelachtig groen en vormen kleine, zwarte 

 besjes. Het wordt in Engeland ingevoerd in balken of blokken, 

 gewoonlijk na verwijdering van de gladde, grauwe bast. Het hout 

 heeft eene licht gele kleur, geen reuk maar een intens bitteren smaak. 

 Quassia spaanders zijn officineel in de Pharmacopeia's van Engeland, 

 Indië en Noord-Amerika. 



2ij worden voor maaglijden als opwekkend middel gebruikt. Het 

 werkzame bestanddeel is Quassine of Quassiet, kleine witte, zeer 

 bittere, reukelooze kristallen vormend, dat in verhouding van i/j„ 

 procent in het hout aanwezig is. Een aftreksel van Quassia is 

 onschadelijk voor menschen maar voor dieren een narcotisch vergif. 

 Zooals bekend is wordt het voor het ^papier mouri" (of „Fliegentod" 

 ref.) gebruikt; en kweekers van vruchten en van hop in Engeland 

 gebruiken groote hoeveelheden voor de verdelging van bladluizen 

 en van zoogenaamde „blights", (eene ziekte van zeer vage en niet 

 nader omschreven beteekenis). Men bereidt de oplossingen op groote 

 schaal door zeer fijne spaanders met zachte zeep te koken. Een 

 aftreksel zonder zeep is echter even werkzaam en voor het gebruik 

 in planten-kassen te prefereeren. Quassia water is reukeloos, en 

 volkomen onschadelijk. In dit opzicht heeft het iets voor boven 

 kerosine-emulsiés en tabaks-water. Het gebruik van kerosine is 

 niet geheel vrij van gevaar, en bovendien is de reuk onaangenaam. 



Wanneer kwassie-extract meer algemeen bekend was, zou het 

 het tabakswater bijna geheel, en kerosine voor een groot deel ver- 

 dringen. Bij regelmatige besproeiing houdt het de planten geheel 

 vrij van insecten. 



(Keu-Bulletin.) v. 



ACACIA SPADICIGERA CHAM. ET SCHL. 



Bovenstaande plant is een heester, thuis behoorende in Midden- 

 ATnerika en Cuba, met dubbelgevinde bladeren, bestaande uit talrijke 

 kloine, langwerpige blaadjes. Aan den top van elk dezer bevindt 

 zich een, een paar m.M. lang, priemvormig, iets vleezig, geel- ot 

 roodachtig lichaampje, dat met een smallen voet aan het blaadje 

 bevestigd is. Verder bevindt zich op de algemeene bladspil bij 



