— 190 — 



Zoo was de toestand, toen het electrische licht bekend werd, toen 

 men het voornemen had dit tot bevordering- van den plantengroei 

 aan te wenden. Het electrische licht moest natuurlijk op tijden 

 gebruikt worden als er geen zonlicht was, dus in de eerste plaats 

 des nachts, en zoude dat goed zijn voor de planten, die zoo lang 

 aan de donkerheid des nachts dus aan een zekeren rusttijd gewend 

 waren l-^ zoude zulk eene groote verandering in de omstandig- 

 heden wel nuttig zijn, en zoude de proef misschien eerder schadelijk 

 dan nuttig werken? Hier kou echter tegen aangevoerd worden, 

 dat sommige onzer cultuurplanten, b.v. de rogge in de poolstreken 

 gedurende eenige weken dag en nacht aan het zonlicht blootgesteld 

 zijn en onder die omstandigheden sneller rijpen dan op plaatsen, 

 waar zij er alleen des daags van genieten. Het feit is ook gemakkelijk 

 te verklaren, want hoe langer de factoren, die de assimilatie doen 

 ontstaan en onderhouden, op de planten hun invloed uitoefenen, 

 zooveel te meer voedsel de plant kan opnemen, en zooveel te minder 

 tijd zal zij noodig hebben om tot volle ontwikkeling te geraken. Dat 

 de plant, zooals de vegetatie der poollanden bewijst, er geen hinder 

 van heeft als zij dag en nacht door moet werken en zoolang met 

 de assimilatie doorgaat, als het haar mogelijk is, is niet twijfelachtig. 



De eerste proef met electrisch licht werd in eene serre genomen 

 en mislukte gedeeltelijk. De oorzaak hiervan was deze: men had 

 uit de vroegere proeven met de Argandsche lampen en later met 

 de Drumondsche en het gaslicht geleerd, dat het licht wel is waar 

 een groener worden der verbleekte plantendeelen bespoedigde, 

 zelfs ook eene geringe assimilatie ten gevolge had, maar dat het 

 licht te zwak was om eene krachtige werkzaamheid der planten 

 op te wekken. Daaruit trok men het besluit, dat het licht veel 

 sterker moet zijn, als het de assimilatie, die door het zonlicht onstaat, 

 ook maar eenigszins nabij zou komen. Men meende snellere en betere 

 resultaten te verkrijgen, als men het licht zijn volle kracht liet en het 

 niet door glazen bedekte, zooals meestal geschiedt. Men wist toen 

 nog niet, dat het electrisch licht zeer rijk is aan de z.g. chemische 

 stralen, die als zij ongehinderd op de planten inwerken voor deze 

 nadeelig kunnen zijn. Men gebruikte voor genoemde proef eene 

 booglamp van 1500 kaarsen lichtsterkte, deze was in zoover voor de 

 planten nadeelig, dat alle jonge plantendeelen, die direct door het 

 licht beschenen werden, dood gingen. De bovenste bladeren waren 

 op de onderste gecopieerd, door dat de onderste niet dood waren, 



