— 195 — 



door de Engelsche natuuronderzoekeis met den naam van 

 „raimicry" bestempeld, geen ander doel heeft dan Jiel diertje 

 te beschermen tegen zijne vijanden, die wellicht minder aan- 

 gename herinneringen hebben aan den angel van de Horzel- 

 wesp; eene bescherming intusschen, die dikwijls minder ten 

 goede komt aan de populieren, waarin de Sesia-mpsen bij 

 voorkeur verblijf houden. 



Er zijn echter onder de vlinders nog andere Boorders, en 

 wij hebben hier vooral het oog op een viertal rupsen, die zich 

 voeden met de zoete en zachte weefsels van het suikerriet en 

 behooren tot de familiën der Pyralidae of Lichtmotten en der 

 Tortricidae of Bladrollers. Dit viertal riet vijanden, vóór wei- 

 nige jaren door Krüger uitvoerig beschreven en afgebeeld in 

 het eerste deel der „Mededeelingen van het Proefstation voor 

 Suikerriet in West-Java", is in de eerste plaats schadelijk, 

 doordat de kwaliteit der aangetaste rietplanten aanzienlijk 

 vermindert, en daardoor in de tweede plaats een ongelijk pro- 

 duct wordt geoogst, wat der bereiding niet anders dan nadeel 

 kan toebrengen. Ook in de rijst komt eene langwerpige, borende 

 rups voor, die op geringe hoogte boven den grond haar 

 vernielingswerk begint en tot even boven den wortel in het 

 hart der plant doordringt om daar den poptoestand door te 

 brengen. 



Eene der meest beruchte rupsen, die zich voeden, al borende 

 in sap rijke plautendeelen, is de rups van Carpsocarpa pomo- 

 nella^ de „Codlin Moth'', sedert jaren de schrik der Australi- 

 sche en Californische vruchtenkweekers. Dit diertje, oor- 

 spronkelijk in Europa thuis behoorend, is vermoedelijk vandaar 

 naar Californië en Australië gebracht, en terwijl het zich in 

 zijn vaderland bepaalde tot het „ wormstekig" maken van peren 

 en appelen, heeft het in zijne nieuwe woonplaats ook, en met te 

 goed gevolg, zijne krachten aan abrikozen en perziken beproefd. 

 De rups is geelachtig met een donkerbruinen kop en ontwik- 

 kelt zich uit het ei, dat door de moeder tegen de buitenzijde 

 der jonge vrucht wordt gelegd. Nadat zij eenigen tijd in de 

 vrucht heeft doorgebracht, valt deze in vele gevallen af en 



