— 198 — 



In dit opzicht onderscheiden zij zich ongunstig van een paar 

 andere rupssoorten, die het door haar aangevallen plantendeel 

 ten minste niet verlaten, vóórdat alle voedende bestanddeelen 

 daarvan zijn verdwenen; wij bedoelen eenige soorten van het 

 geslacht Tinea, samen te vatten onder den naam van graan- 

 motten of korenmotten. Deze Tinea-riiipseïi zetten op graan- 

 zolders en in schuren het werk voort, dat op de graanvelden 

 door de Argotis-vvüpsen is begonnen ; het zijn rupsen, die nauwe- 

 lijks de lengte van een centimeter bereiken, en waaruit zich 

 een klein vlindertje van het voorkomen eener mot ontwikkelt. 

 Hoe algemeen verspreid deze diertjes en hunne eieren zijn, 

 kan blijken uit het volgende. Vóór eenigen tijd lag op een 

 der tafels van mijn laboratorium in een papier gewikkeld eene 

 kleine hoeveelheid dedak, het welbekende rijstafval, dat voor 

 paarden- en kippen voeder wordt gebruikt. Toen ik het na 

 verloop van een paar weken wilde gebruiken, bleek het vroeger 

 zemelachtige poeder in eene samenhangende (samengesponnen) 

 massa te zijn veranderd, en brachten talrijke witte korreltjes en 

 een paar kleine rupsen spoedig aan den dag wat er gebeurd 

 was. In de dedak waren klaarblijkelijk Tinea-eieren aanwezig 

 geweest, die zich daar ongestoord tot rupsen hadden kunnen 

 ontwikkelen. Overigens verraadt de aanwezigheid van graan- 

 motten zich spoedig. Wanneer de rupsen in een graankorrel 

 zijn binnengedrongen, vindt men weldra de kleine, witte uit- 

 werpselen daarbij liggen ; is nu een graankorrel leeggevreten^ 

 dan begeeft zij zich naar een volgende en spint die, en gewoon- 

 lijk de uitwerpselen daarbij, met de vorige samen. Aldus 

 ontstaan hoopjes van samengesponnen leege korrels, die spoedig 

 in het oog vallen. De rupsen, die hare volle grootte hebben 

 bereikt, kruipen gewoonlijk in allerlei hoeken en gaatjes om 

 zich te verpoppen, terwijl de vlindertjes des nachts vliegen en 

 hare eieren tegen de graankorrels leggen. Het is geene gemak- 

 kelijke zaak de graanbewaarplaatsen van deze lastige bezoekers 

 te bevrijden ; het dooden der vlinders, die overdag rustig tegen 

 de muren zitten, maar vooral het dikwijls omwerpen der 

 graanhoopen, het goed schoonhouden van vloeren en muren 



