— 204 — 



Wij zijn thans genaderd tot de orde der T weevleugelig-e 

 insecten, (Diptera) die wat getalsterkte der individuen betreft, 

 wellicht voor geene andere behoeft onder te doen, terwijl het 

 aantal bekende soorten ruim 10.000 bedraagt. In deze orde 

 openbaart de macht van het kleine in de natuur zich weder 

 op treffende wijze, daar de opruiming van de ontzettende hoe- 

 veelheden rottende stoffen van dierlijken aard voor een niet 

 gering deel door Diptera en hunne larven plaats heeft. 



Tegenover dit onberekenbaar nut staan echter groote uadeelen ; 

 afgezien van den last, dien vele aan mensch en dieren door 

 hunne steken toebrengen, bevinden zich onder de Diptera 

 landbouwvijanden van meer of minder ernstigen aard. Een 

 enkel woerd over de Diptera in 't algemeen moge aan de 

 bespreking dier vormen voorafgaan. 



Zooals de naam aanduidt, zijn de Diptera in het bezit van 

 slechts één paar vleugels; de achtervleugels ontbreken echter 

 niet geheel, maar hebben den vorm van knopjes of kolfjes, 

 die gewoonlijk met den naam van balanceerkolfjes worden 

 bestempeld, omdat ze misschien eenige beteekenis hebben voor 

 het bewaren van het evenwicht gedurende het vliegen. Er 

 zijn intusschen Diptera^ bij welke ook de voorvleugels niet 

 meer dan schubjes zijn ; krachtige springpooten, zooals bij de 

 vlooien, treden hier soms als organen voor eene snelle bewe- 

 ging in de plaats. De mond werktuigen zijn zuigend; veelal 

 vormt de onderlip een zuigsnuit, waarin zich de kaken bevinden 

 en bovendien dikwijls een borstelachtige stekel. In dezen 

 stekel bevindt zich de uitmonding eener klier, welker afschei- 

 dings vocht bij het steken in de wonde wordt gebracht en eene 

 plaatselijke opzwelling veroorzaakt. 



De larven der Diptera zijn meestal maden, die leven door 

 het opzuigen van geheel of half vloeibare stoffen ; in sommige 

 gevallen hebben de larven een duidelijk onderscheidbaren kop 

 met kleine sprieten en oogen en soms zelfs kauwende mond- 

 deelen, zooals het geval is bij de zoogenaamde k wat wormen, 

 de larven der Langpootmuggen. De gedaanteverwisseling is 

 steeds volkomen, hoewel de poptoestand op verschillende wijzen 



